Τρίτη, 21 Σεπτεμβρίου 2010

Σπιτική Νουτέλα


Συχνά, όταν με πιάνουν τάσεις υπογλυκαιμίας, μία από τις πιο άμεσες και γευστικές λύσεις που βρίσκω στο αμαρτωλό ντουλάπι με τα καλούδια είναι η νουτέλα. Ένα ή και δύο κουταλάκια είναι ιδανικά για να με απογειώσουν! Όταν ήμουν μικρή δε μπορούσα να διακρίνω τη γευστική ανωτερότητα μεταξύ Μερέντας και Νουτέλας, τώρα πια όμως θεωρώ ότι δεν τίθεται καν θέμα σύγκρισης. Ωστόσο, και τα δύο προϊόντα τα έχω εντάξει στην κατηγορία των τυποποιημένων, τα οποία γενικά αποφεύγω. Γιατί, δε φτάνει που βομβαρδίζω τον οργανισμό μου με θερμίδες, να τον "εμπλουτίζω" και με συντηρητικά, Εψιλον και χρωστικές;

Πριν περίπου δέκα μέρες πειραματίστηκα στο να φτιάξω τη δική μου νουτέλα. Άρχισα να αναλύω τα συστατικά, δηλαδή πάστα φουντουκιού με σοκολάτα. Κάποιες πληροφορίες που βρήκα στον ιστοχώρο δεν ήταν και πολύ κατατοπιστικές, πάντως όλες συμφωνούσαν στο αρχικό στάδιο της παρασκευής της πάστας: καβούρδισμα των φουντουκιών, ξεφλούδισμα και λιώσιμο. Το καβούρδισμα και το ξεφλούδισμα είναι η πιο "δύσκολη" φάση της συνταγής. Ίσως να μπορείτε να πάρετε και έτοιμα καβουρδισμένα φουντούκια, αλλά επειδή δεν το έχω δοκιμάσει δε σας το προτείνω. Άλλωστε, πάντα οι έτοιμοι καβουρδισμένοι ξηροί καρποί έχουν μία διαφορά γεύσης από αυτούς που καβουρδίζουμε στο φούρνο μας.
Από 'κει και πέρα η προσθήκη της σοκολάτας στην πραλίνα θα έπρεπε να γίνει με κακάο ή σοκολάτα λιωμένη. Επειδή όμως η σοκολάτα όταν κρυώσει πήζει, έκρινα ότι θα έπρεπε μάλλον να συνδυάσω και τα δύο. Ας μην αναλύσω όμως περισσότερο τις κινήσεις μου. Γράψτε τα υλικά, την εκτέλεση και φτιάξτε την! Το αποτέλεσμα είναι γευστικά ίσο με τη νουτέλα, η διαφορά έγκυται στην υφή, αφού τα οικιακά μέσα ζαχαροπλαστικής δε μπορούν να λιώσουν εντελώς τον ξηρό καρπό. Μην αποθαρρύνεστε. Δοκιμάστε το και θα πειστείτε!


Σπιτική Νουτέλα

2 κούπες φουντούκια ωμά με το φλούδι
2-3 κουταλιές της σούπας κακάο
1/2 έως 1 κούπα ζάχαρη άχνη
50 γρ. σοκολάτα κουβερτούρα λιωμένη
λίγο σπορέλαιο
1/2 κ. γλυκού εκχύλισμα βανίλιας (προαιρετικά, εγώ δεν έβαλα)

Ρυθμίστε το φούρνο στον αέρα, στους 130 βαθμούς (δε χρειάζεται προθέρμανση). Βάλτε τα φουντούκια σε ένα ταψάκι απλωμένα και αφήστε τα να καβουρδιστούν για περίπου δέκα λεπτά, μέχρι να τα δείτε ότι παίρνουν ένα ωραίο χρώμα και μυρίζουν δελεαστικά. Προτείνω να τα ελέγχετε, γιατί είναι θέμα δευτερολέπτων να αρπάξουν. Όταν είναι έτοιμα βάλτε τα μέσα σε μία παλιά πετσέτα (γιατί θα "βάψει" από το φλούδι), κλείστε την και αρχίστε να τα τρίβετε πάνω στον πάγκο με τα χέρια σας. Σιγά σιγά θα φύγουν τα φλούδια, αν και μπορεί να μη φύγουν όλα, δεν πειράζει.
Ρίξτε τα φουντούκια στο μούλτι και αρχίστε να τα αλέθετε. Στην αρχή θα γίνουν σκόνη. Συνεχίστε. Όσο πιο πολύ τα αλέθετε τόσο περισσότερο έλαιο απελευθερώνεται από τους ξηρούς καρπούς και σιγά σιγά γίνονται αλοιφή. Προσθέστε το κακάο, τη ζάχαρη και τη βανίλια και χτυπήστε τα. Αν βλέπετε ότι το μίγμα είναι πολύ πηχτό προσθέστε λίγο σπορέλαιο. Βάλτε και τη λιωμένη σοκολάτα. Δοκιμάστε στη γεύση και διορθώστε ανάλογα με το γούστο σας προσθέτοντας κακάο ή ζάχαρη. Μην το παρακάνετε όμως με τη σοκολάτα, γιατί όπως είπα και πριν κρυώνοντας η σοκολάτα πήζει και θα πρέπει κάθε φορά πριν χρησιμοποιήσετε τη νουτέλα σας να τη βάζετε σε μπεν μαρί για να μαλακώσει.
Αποθηκεύστε τη νουτέλα σε γυάλινο βάζο. Δε χρειάζεται ψυγείο. Πηγαίνει τέλεια πάνω στο ψωμί, στις κρέπες, στα πάνκεικς, στις βάφλες αλλά και...στο κουτάλι!

Σάββατο, 11 Σεπτεμβρίου 2010

Τα OREOτερα OREOS




Τον Δεκαπενταύγουστο τον πέρασα στην Κάσο, φιλοξενούμενη από τη Νίτσα και τον Ηρακλή. Μέρες πριν αναρωτιόμουν τί φαγώσιμο να πάρω μαζί μου, που να το εκτιμάνε και αυτοί και ο γιος τους. Χαζεύοντας στο σούπερ μάρκετ το μάτι μου έπεσε πάνω στα μπισκότα Oreo και αμέσως θυμήθηκα ότι τόσο η Νίτσα όσο και τα παιδιά της πεθαίνουν γι' αυτά. Έριξα μέσα στο καλάθι 2 πακέτα τα οποία εξαφανίστηκαν σε χρόνο dt μόλις επιδόθηκαν στους παραλήπτες τους. Θυμάμαι με πόση ηδονή μασουλούσε η φίλη μου τις 40 θερμίδες του κάθε μπισκότου. Ρωτώντας την αν σκέφτηκε να φτιάξει μόνη της oreo ήταν κατηγορηματική ότι καλά τα σπιτικά καλούδια, αλλά τέτοια γεύση αποκλείεται να την πετύχεις. Αυτή η άρνηση αποτυπώθηκε στο μυαλό μου και θέλησα να πειραματιστώ προκειμένου να επιβεβαιώσω την άποψή της. Χθες, στην ιστοσελίδα http://www.smittenkitchen.com/ βρήκα την παρακάτω συνταγή, η οποία αναπαράγεται αυτούσια σε δύο ακόμα σάιτς. Σε όλες τις περιπτώσεις τα σχόλια ήταν πολύ θετικά. Δεν έχασα λεπτό: κράτησα τις σημειώσεις μου, πήγα και αγόρασα το καλύτερο κακάο και σήμερα, μετά τη βουτιά στη θάλασσα, ρίχτηκα στη "μάχη του όρεο". Η συνταγή είναι ΠΑΝεύκολη και γρήγορη. Γευστικά είναι ανώτερα των μπισκότων εμπορίου, με μόνη διαφορά στην υφή τους: μου έγιναν μαλακά, λίγο σαν κεκάκι. Μου αρέσει όμως εξαιρετικά σαν αποτέλεσμα. Ίσως, αν τα έψηνα περισσότερα να γινόντουσαν πιο τραγανά, ίσως όμως και πιο σκληρά. Θα το δοκιμάσω μελλοντικά για να αποφασίσω ποια βερσιόν με καλύπτει περισσότερο. Ένα όμως έχω να σας πω. Πριν μία ώρα που έφερα άρον-άρον τη Νίτσα εδώ για να μου πει τη γνώμη της ήταν ΘΕΤΙΚΟΤΑΤΗ! Ούτε το μαλακό του πράγματος την ενόχλησε. Και να σημειωθεί, παρακαλώ, ότι έχει μείνει μέχρι τα 6 της στις ΗΠΑ, άρα η γεύση αυτή είναι χαραγμένη στις παιδικές της αναμνήσεις. Της αφιερώνω αυτό το ποστ.



OREOS, ο βασιλιάς των γεμιστών:

Για τα μπισκότα:

1 1/4 κούπας αλεύρι για όλες τις χρήσεις κοσκινισμένο
1/2 κούπα κακάο κοσκινισμένο
1 κούπα ζάχαρη
1 κ. καφέ σόδα
1/4 κ. καφέ μπέκιν
1/4 κ. καφέ αλάτι
1 μεγάλο αβγό
1 κούπα και 2 κουταλιές σούπας βούτυρο (περίπου 150 γραμμάρια) σε θερμοκρασία δωματίου


Για την κρέμα:
(εδώ δίνω τη μισή δόση, η οποία ήταν υπερ-αρκετή για την ποσότητα των μπισκότων)

1 κούπα ζάχαρη άχνη κοσκινισμένη
1/4 κούπας βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου
1/4 κούπας μαργαρίνη σε θερμοκρασία δωματίου
1 λοβό βανίλιας

Προθερμάνετε στο φούρνο στους 190 βαθμούς και στρώστε με λαδόχαρτο 2 λαμαρίνες.
Βάλτε στον κάδο του μίξερ το αλεύρι, το κακάο, το αλάτι, τη σόδα, το μπέκιν. Ανακατέψτε τα με ένα κουτάλι. Ρίξτε το βούτυρο και το αβγό. Αρχίστε να το ζυμώνετε σε χαμηλή ταχύτητα, ίσα ίσα μέχρι να ενσωματωθούν τα υλικά και να γίνουν μάζα.
Πάρτε με ένα κουταλάκι του γλυκού μία μικρή ποσότητα ζύμης και πλάστε μικρά μπαλάκια.
Αν κολλάει πολύ στα χέρια σας υγράνετέ τα ή βάλτε για λίγο τη ζύμη στο ψυγείο. Εγώ δε χρειάστηκε να το κάνω. Αφήστε μεταξύ τους στη λαμαρίνα απόσταση 2 εκατοστών περίπου. Αφού κάνετε τα μπαλάκια, με την παλάμη σας πλακουτσώστε τα λιγάκι-όχι πολύ γιατί με το ψήσιμο θα απλώσουν μόνα τους. Ψήστε τα για 9 λεπτά, βγάλτε τα από το φούρνο, αφήστε τα να σταθεροποιηθούν γιατι θα είναι πολύ μαλακά και μετά μεταφέρετέ τα σε μία σχάρα για να κρυώσουν.

Πλύντε τον κάδο του μίξερ, στεγνώστε τον και βάλτε μέσα το βούτυρο για να φτιάξετε την κρέμα. Χτυπήστε το ελαφρά και προσθέστε τη μαργαρίνη, τη βανίλια και σιγά σιγά τη ζάχαρη. Χτυπήστε το αρκετά, μέχρι να γίνει άσπρο και αφράτο.
Πάρτε ένα μπισκότο, βάλτε στο κέντρο του ένα κουταλάκι του γλυκού κρέμα και πατικώστε το από πάνω με άλλο ένα μπισκότο στριφογυρίζοντάς το ελαφρά για να απλωθεί η κρέμα. Φυλάξτε τα σε ένα τάπερ.

Ελπίζω να μη σας "καταστρέψει" αυτή η συνταγή, γιατί πώς να το κάνουμε; Τα oreos είναι ο βασιλιάς των γεμιστών μπισκότων!

Σάββατο, 4 Σεπτεμβρίου 2010

Ταρ(α)τατααααα φρούτων



Πάντα θεωρούσα τις τάρτες μία δύσκολη παρασκευή, μάλλον εξαιτίας των άσχημων εμπειριών που είχα με τις δύσκολες ζύμες που γινόντουσαν αυτοκόλλητες με την ταρτιέρα. Το τελευταίο, όμως διάστημα αποφάσισα να ξαναριχτώ στη μάχη της τάρτας και να βγω νικήτρια. Τα κατάφερα και το δηλώνω με υπερηφάνια. Χάρη στην ίωση που με ταλαιπώρησε αρκετά την τελευταία εβδομάδα, έμεινα εκτός γραφείου έχοντας έτσι το χρόνο να αφοσιωθώ στο σκοπό μου. Το αποτέλεσμα ήταν ότι μέσα σε μία εβδομάδα φάγαμε 2 αλμυρές και μία γλυκιά τάρτα, όλες τους πολύ ελαφριές. Αν εσείς θέλετε να ενισχύσετε τις θερμίδες και τη γεύση της πρότασής μου βάλτε φουλ βούτυρο και αβγό στη ζύμη και την κρέμα. Πάντως, είμαι της άποψης προσέχουμε για να μην έχουμε (παχάκια).


Τάρτα φρούτων

Για τη βάση:
  • 125 γρ. αλεύρι κοσκινισμένο

  • 125 γρ. αμύγδαλο τριμμένο (αν δεν έχετε βάλτε 250 γρ. αλεύρι)

  • 125 γρ. βούτυρο παγωμένο (ή μισό μαργαρίνη και μισό βούτυρο)

  • 70 γρ. ζάχαρη (εγώ έβαλα καστανή)

  • 1 πρέζα αλάτι

Για την κρέμα:

  • 2,5 ποτήρια γάλα

  • 2,5 κουταλιές της σούπας κόρν φλάουρ

  • 2 κουταλιές της σούπας ζάχαρη (έβαλα μαύρη)

  • 1 στικ φυσική βανίλια

Για τα φρούτα:

  • 1 μεγαλωπό νεκταρίνι

  • 4 δαμάσκηνα

  • 2 βανίλιες

  • 2 χούφτες ρώγες σταφυλιού

  • 1 κουταλιά της σούπας βούτυρο

  • 1 κουταλιά της σούπας μαύρη ζάχαρη

Αρχίστε με το ζυμάρι. Ανακατέψτε το αλεύρι με το αμύγδαλο, τη ζάχαρη και το αλάτι. Ρίξτε το βούτυρο σε κομματάκια και αρχίστε με τα χέρια σας να διαλύετε το βούτυρο στα στερεά υλικά. Το αλεύρι γίνεται σαν μικρά κομπάκια όσο ομογενοποιείται με τη λιπαρή ύλη και παίρνει μέσα αέρα. Μετά από περίπου 5 λεπτά θα διαπιστώσετε ότι η μάζα που δημιουργείται μπορεί να πλαστεί. Όταν λέω πλαστεί περισσότερο εννοώ να μορφοποιηθεί. Μη βάζετε στο μυαλό σας πλάστες και ταλαιπωρία!


Πάρτε την ταρτιέρα σας, αλευρώστε την καλά καλά και ανοίξτε μέσα σε αυτή με τα χέρια σας τη ζύμη. Θα έχετε αυτό το αποτέλεσμα:








Βάλτε την στο ψυγείο για μισή ώρα τουλάχιστον.


Πάμε στην κρέμα τώρα: Βάλτε τα 2 ποτήρια γάλα με τη ζάχαρη και τη βανίλια να ζέσταθούν. Στο μισό ποτήρι που κρατάτε πίσω διαλύστε το κορν φλάουρ. Μόλις το γάλα βράσει ρίξτε μέσα το μίγμα γάλα/κόρν φλάουρ και ανακατέψτε, κατά προτίμηση με το σύρμα. Χαμηλώστε τη φωτιά στο μέτριο. Βάλτε μεμβράνη στην κρέμα (να ακουμπά η μεμβράνη την κρέμα) και αφήστε την στην άκρη.



Για τα φρούτα θα χρειαστείτε ένα φαρδύ τηγάνι. Βρίσκω ότι τα οικολογικά τηγάνια που έχουν κυκλοφορήσει στο εμπόριο είναι ό,τι καλύτερο υπάρχει. Σχεδόν μαγικά! Βάλτε σε μέτρια φωτιά το βούτυρο να λιώσει. Απλώστε τα φρούτα εκτός από το σταφύλι κομμένα σε φέτες και πασπαλίστε τα με τη ζάχαρη. Κουνάτε τα ανά διαστήματα. Στα 2 λεπτά περίπου γυρίστε τα φρούτα από την άλλη πλευρά. Η όλη διαδικασία δεν πρέπει να πάρει πάνω από 6 λεπτά, γιατί σκοπός μας δεν είναι να γίνουν τα φρούτα μαρμελάδα, αλλά να κρατάνε τη φρεσκάδα τους. Μόλις σβήσετε το μάτι βάλτε και τα σταφύλια και αφήστε το τηγάνι πάνω στο μάτι να απορροφήσει τη θερμότητα. Αν θέλετε να δώστε μία ιδιαίτερη γεύση στα φρούτα, προσθέστε ένα σφηνάκι ποτό ή λικέρ της αρεκσίας σας, π.χ. κονιάκ, κουαντρό, ρούμι. Θα το βάλετε μόλις απλώσετε τα φρούτα στο τηγάνι.




Προθερμάνετε το φούρνο στους 180. Βάλτε πάνω από τη ζύμη ένα αντικολλητικό χαρτί και πάνω σε αυτό ρίξτε ό,τι όσπριο θέλετε. Εγώ, επειδή δεν είχα έβαλα ένα πιάτο κ έκατσε. Με τον τρόπο αυτό η ζύμη δε φουσκώνει κατά το ψύσιμο. Βάλτε τη ζύμη να ψυθεί για περίπου 30 λεπτά, ή μέχρι να δείτε ότι έχει πάρει ένα ωραίο χρυσό χρώμα. Τσεκάρετε και τον πάτο της! Βγάλτε το αντικολλητικό χαρτί και ρίξτε από πάνω την κρέμα. Αν έχει σφίξει απλά δώστε της ένα γερό ανακάτεμα. Παρατάξτε από πάνω τα φρούτα σε ό,τι σχεδιασμό σας αρέσει. Το σιροπάκι που μένει μέσα στο τηγάνι μην το πετάξετε, είναι τόσο νόστιμο. Ρίξτε το κι αυτό από πάνω από τα φρούτα για να νοστιμήσουν ακόμα περισσότερο. Βάλτε την τάρτα στο ψυγείο να παγώσει.