tag:blogger.com,1999:blog-50385456561257531462012-02-23T18:42:59.516+02:00Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.comBlogger691100tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-33380463587437055452012-02-13T15:45:00.000+02:002012-02-13T15:45:29.508+02:00

Πρόκειται για την αγαπημένη πίτα του αγαπημένου μου. Συνταγή από τη γιαγιά Λουκία, εκ Κύπρου. Γενικώς οι ελιές έχαιραν μεγάλης εκτίμησης στο σπίτι της τόσο, ώστε με τον παππού τις έτρωγαν για πρωινό μαζί με ψωμί. Όσες ελιόπιτες (ή ελιωτές κατά τη γιαγιά) έχω συναντήσει μοιάζουνε περισσότερο με μικρά ψωμάκια παρά με αυτήν εδώ την αφράτη αλλά μη ψωμοειδή εκδοχή. Ιδιαίτερο δε χαρακτήρα αποκτούν από

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-4261724171084128842012-02-04T17:07:00.000+02:002012-02-04T17:07:52.770+02:00

Αυτή λοιπόν είναι μια κρέμα που "καίει" καρδιές. Της πάει πολύ αυτό το "καίει", απ' όλες τις απόψεις. Γιατί και καμένη είναι η ίδια, και καίει την καρδιά όσων τη γεύονται και φυσικά μετά...άντε να κάψεις τις θερμίδες που έχουν φορτωθεί. Υπερβολές; Δε θα το ΄λεγα, γιατί αν πεις να φτιάξεις γνήσια κρεμ μπρουλέ τότε πρέπει να αποδεχτείς ότι θα χρησιμοποιήσεις μόνο κρέμα γάλακτος, όσους κρόκους και

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-79469192451785530242012-01-23T14:59:00.000+02:002012-01-23T14:59:18.990+02:00

Αυτή δεν είναι μια απλή σούπα. Δεν έχει καμία σχέση με τις κοινές σούπες που τρώμε από τότε που ήμασταν βρέφη. Δε λέω ότι αυτές είναι υποδεέστερες, αλλά μετά από τόσα χρόνια, εγώ τουλάχιστον, έχω ανάγκη από νέες ρευστές γεύσεις. Τελευταίως ιδιαίτερη αδυναμία έχω στις βελούδινες σούπες, αυτές που αποκτούν υπέροχη υφή πολτοποιώντας όλα τα υλικά στο τέλος. Αν δεν πετύχουμε όμως τις σωστές

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-11060839812663368102012-01-14T20:06:00.000+02:002012-01-14T20:06:17.767+02:00

 Ανέκαθεν μου άρεσε η κινέζικη κουζίνα. Και σε εμένα και στην αδερφή μου. Τον καιρό όμως που ήμασταν μικρές η Ρόδος δεν διέθετε κινέζικο εστιατόριο. Δε φαντάζομαι να φαντάζεστε ότι είμαι τόσο μεγάλη! Απλά, την εποχή εκείνη το νησί διέθετε μόνο ταβέρνες και παρακμιακά τουριστικά εστιατόρια, τα οποία δε λένε με τίποτα να επηρεαστούν από καμία κρίση! Την κινέζικη κουζίνα, λοιπόν, τη δοκιμάσαμε πρώτη

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-11000905595569531032012-01-10T16:25:00.001+02:002012-01-10T16:37:19.198+02:00

Κανονικά θα έπρεπε εδώ και πολλές μέρες να είχα φτιάξει μια ανάρτηση με ευχές, "χρόνια πολλά, καλή χρονιά" και τα τοιαύτα, όμως γενικώς μού τη δίνει αυτή η τόσο τυποποιημένη καλοσύνη που μας πιάνει όλους μας ξαφνικά και μόνο την περίοδο των Χριστουγέννων, γι' αυτό αρνήθηκα να μπω στον κόπο να ακολουθήσω ωσάν προβατάκι την πεπατημένη και καθώς πρέπει οδό. Οι μέρες των διακοπών πέρασαν γρήγορα και

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-47399408977776206962011-12-28T19:14:00.000+02:002011-12-28T19:14:25.442+02:00

  Νομίζω ότι πρέπει να φτιάξω μία κατηγορία συνταγών με τίτλο "οι θείες μαγειρεύουν", γιατί μετά τους κεφτέδες που είχε φτιάξει η θεία μου, ήρθε η ώρα να καλέσω στην κουζίνα μου την άλλη θεία, Αγγελική και αυτή, που ειδικεύεται μεταξύ των άλλων στους λαχανοντολμάδες. Και θα μου πείτε, μα καλά, Χριστουγεννιάτικα μας φτιάχνεις λαχανοντολμάδες; Και βέβαια, απαντώ, γιατί θεωρώ ότι πρόκειται για ένα

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-11566902299515116012011-12-15T19:34:00.001+02:002011-12-15T19:43:42.124+02:00

Ενδεχομένως να αναρωτιέστε πού έχω εξαφανιστεί, γιατί δεν έχω κάνει καμία ανάρτηση εδώ και τόσο διάστημα. Η αλήθεια είναι ότι δεν είχα πρόθεση να το καθυστερήσω τόσο πολύ, όμως μια το ένα μια το άλλο, δεν έβρισκα τον απαραίτητο χρόνο για να φτιάξω, να φωτογραφήσω και να γράψω. Ομολογώ πάντως ότι πρίν καμιά βδομάδα πειραματίστηκα με κάτι, το οποίο όμως δε μου βγήκε (μιλάμε για μεγάλη αλλά

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-75803092933415529232011-11-24T10:31:00.000+02:002011-11-24T10:31:57.160+02:00

  Τελειότεροι; Όχι μόνο. Είναι και οι τελειότεροι και οι γευστικότεροι και πιο αφράτοι που έχετε δοκιμάσει ποτέ. Σε κάθε μα κάθε μπουκιά ξεχειλίζουν τέτοιες μυρωδιές και αρώματα, ώστε δε θες να σταματήσεις το μασούλημα. Κοινώς, έχουμε να κάνουμε με τους πιο γιάμι κεφτέδες ever. Όχι, λυπάμαι πολύ, αλλά η συνταγή δεν είναι δική μου, αλλά της αδερφής του πατέρα μου, της θείας Αγγελικής δηλαδή, στης

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-14514611737448079932011-11-11T12:24:00.000+02:002011-11-11T12:24:27.308+02:00

Για ψάρι ψημένο μέσα σε κρούστα από χοντρό αλάτι, προφανώς έχετε ακούσει. Το ίδιο μάλλον και για κρέας ψημένο με την ίδια μέθοδο. Έχετε όμως ακούσει για μήλο ψημένο σε χοντρό θαλασσινό αλάτι; Ούτε εγώ είχα, μέχρι πρότεινος, οπότε και το είδα στη γαλλική εκπομπή telematin. Αν και δεν τρώω τα ψάρια ξέρω ότι με αυτή τη μέθοδο η πρώτη ύλη ψήνεται αργά και ομοιόμορφα, εγκλωβίζοντας μέσα της όλους

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-33723752576667273212011-10-30T16:33:00.002+02:002011-11-01T12:59:02.040+02:00

Αν κάτι δε λείπει σχεδόν ποτέ από το σπίτι της μαμάς μου είναι αυτά τα παξιμαδάκια γλυκανίσου, τα οποία ενίοτε συνοδεύουν τον καφέ της και συστηματικά αποτελούν μέρος του πρωινού του μπαμπά. Δε λέω, κι εγώ τα τρώω για πρωινό βουτώντας τα σε κρύο γάλα, αλλά γενικά αποφεύγω να τα έχω στο σπίτι μου, γιατί αποτελούν πειρασμό. Η αλήθεια είναι ότι όποιος τα δοκιμάζει ζητάει τη συνταγή. Πρόσφατα

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-70319328582749896382011-10-19T19:01:00.000+03:002011-10-19T19:01:17.237+03:00

  Την πρώτη φορά που έφτασε στα χέρια μου τριμμένο τζίντζερ ήταν όταν πριν χρόνια η φίλη Νίτσα μού πάσαρε ένα βαζάκι, το οποίο έχοντας ξεκινήσει την καριέρα του από το ράφι του σούπερ μάρκετ και αφού πέρασε ένα διάστημα απραγίας στο ντουλάπι της αδερφής της, τελικά έφτασε στο δικό της ράφι μπαχαρικών απομονωμένο και δυστυχισμένο γιατί η Νίτσα δεν το έκανε παρέα. Και πώς να το κάνει άλλωστε,

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-72796621933677388032011-10-05T19:18:00.000+03:002011-10-05T19:18:35.551+03:00

 Το ότι το έχω παρακάνει με τα κέικ και τα γλυκά είναι μία σκληρή αλήθεια, η οποία επιβεβαιώνεται από το ότι τα ρούχα μου έχουν αρχίσει να τεντώνουν πάνω μου. Όμως, όπως και να το κάνουμε, έχω "φάει κόλλημα" με τα κέικ, τόσο που, ενώ έπεισα τον εαυτό μου να μην είναι κέικ η επόμενη ανάρτηση, τελικά κατέληξα σε ένα κέικ, αλλά τί κέικ; Σε αλμυρό αυτή τη φορά. Το αλμυρό κέικ δεν είναι κάτι το

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-2310852579444775572011-09-29T14:08:00.001+03:002011-09-29T15:58:19.719+03:00

Τελευταίως έχω αρχίσει να ανακαλύπτω το φυστικοβούτυρο. Ήδη έχω φτιάξει μια συνταγή για μπράουνις με φυστικοβούτυρο, η οποία έκανε θραύση στους peanut lovers. Σκέφτομαι, λοιπόν, να εξελίξω τις γνώσεις μου επάνω στο θέμα "φυστικοβούτυρο", οπότε προσεχώς θα πειραματιστώ με διάφορες εκδοχές. Αναμείνατε, λοιπόν. Για σήμερα έχω φτιάξει αυτές εδώ τις υγιεινότατες μπάρες που μοσχομυρίζουν

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-7681169235822179892011-09-17T16:37:00.002+03:002011-09-18T16:34:30.038+03:00

Ο συνδυασμός μπανάνας και σοκολάτας είναι κλασικός, αξεπέραστος και αρέσει σχεδόν σε όλους, ειδικά στα παιδιά. Στο σπίτι μας, ωστόσο, το κέικ μπανάνας δεν ήταν ποτέ σε θέση περιοπής, προφανώς γιατί στη μαμά μου δεν αρέσουν τα γλυκά με μπανάνα. Κάποιες φορές είχα επιχειρήσει να φτιάξω εγώ, αλλά αφού δεν έχαιρε της εκτίμησης της οικογένειας τα παράτησα. Πρόσφατα όμως, μπήκα και πάλι στον πειρασμό

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-72973304357589088772011-09-06T18:36:00.003+03:002011-09-06T18:47:25.289+03:00

Έχω καιρό να ασχοληθώ με το μπλοκ, αλλά και με την κουζινική γενικότερα. Δε φταίει μόνο το ότι διανύουμε τις τελευταίες μέρες των διακοπών αλλά και το ότι εδώ και μία εβδομάδα έγινα "κολλητή" με μία ίωση που δε λέει να φύγει από πάνω μου! Δεν είναι δραματικά τα πράγματα, όμως ακόμα δεν είμαι περδίκι. Και πώς να είμαι, άλλωστε με το 32 του αιματοκρίτη-και όχι μόνο- που "κέρδισα" πρόσφατα; Γι'

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-26014557331600897392011-08-21T17:04:00.002+03:002011-10-08T13:12:25.312+03:00

 Όταν ακούω για brownies μου τρέχουν τα σάλια. Μπορώ να φάω ολόκληρο το ταψί μόνη μου, χωρίς να δεχτώ να μοιραστώ την απόλαυση με κανέναν άλλο. Φτάνει να είναι πετυχημένο στο είδος του, γιατί πολλάκις αυτό το εξαιρετικό γλυκό κακοποιείται με συνταγές που το κάνουν να προκύπτει στεγνό, σαν κέικ που το πάτησε οδοστρωτήρας. Στο παρελθόν έχω προτείνει αυτήν εδώ τη συνταγή brownies με έντονη και

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-54893146066967051812011-08-10T17:15:00.000+03:002011-08-10T17:15:15.239+03:00

Τέταρτη και τελευταία μέρα στη Βαρκελώνη. Πάντα με πιάνει μία μικρή μελαγχολία όταν αποχωρίζομαι έναν τόπο που με έκανε να τον αγαπήσω. Πόσο μάλλον με την πρωτεύουσα της Καταλονίας, που σε μαγεύει με τη φιλοξενία, την αισθητική της και την ενέργεια που εκπέμπει. Η μέρα μας θα ήταν βασικά αφιερωμένη στο μουσείο του Picasso. Έργα του έχω δει σε πολλές πινακοθήκες στον κόσμο όπως στην Tate Modern

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-68813618559236673382011-08-04T15:17:00.000+03:002011-08-04T15:17:54.170+03:00

 Προφανώς, όταν πηγαίνεις ταξίδι με εφτά άτομα, δεν περιμένεις να υπάρξει περίπτωση να μείνεις μόνος στην πόλη και να κάνεις ό,τι θέλεις. Κι όμως, στη Βαρκελώνη το θαύμα συνέβη. Γιατί την Τρίτη μέρα των διακοπών μας οι 6 στους 7 ήθελαν να διανύσουν απόσταση μίας ώρας με το λεωφορείο για να φτάσουν σε ένα χωριό-εμπορικό κέντρο και να αφιερώσουν εκεί το χρόνο και το χρήμα τους. Δε θα υπήρχε

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-20384040831698498852011-07-31T12:50:00.000+03:002011-07-31T12:50:58.136+03:00

Η δεύτερη μέρα στη Βαρκελώνη ξεκίνησε στις 10.00 το πρωί, στο καθιερωμένο ραντεβού μας στη Rambla. Συνεχίσαμε την τουριστική μας περιήγηση με το bus παίρνοντας αυτή τη φορά την κόκκινη γραμμή και αφήνοντας για πολύ αργότερα την πράσινη. Η πρώτη μας στάση ήταν στο μουσείο Miro, χωμένο μέσα στο άλσος του Montjuic. Τελειώνοντας από εκεί ανηφορίσαμε με τα πόδια μέχρι το ολυμπιακό στάδιο της

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-6177371753591732482011-07-27T15:33:00.003+03:002011-07-28T16:17:57.600+03:00

-Κορίτσι το παράκανες πια με τα ταξίδια!-Σε μισώ!-Ε, να πας κι εσύ κανένα ταξιδάκι να ξεσκάσεις. Τόσα χρόνια έχεις να φύγεις από τη Ρόδο!-Πάαααλι φεύγεις; Αυτές, λοιπόν, ήταν μερικές από τις αντιδράσεις των φίλων μου όταν τους ανακοίνωσα ότι σε δέκα μέρες θα έπαιρνα τη βαλίτσα μου με προορισμό τη Βαρκελώνη. Η αλήθεια είναι ότι μάλλον το παράκανα φέτος με τα ταξίδια, αλλά προέκυψαν χωρίς καλά καλά

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-20350725644941632792011-07-22T14:17:00.000+03:002011-07-22T14:17:49.950+03:00

Το βερίκοκο δε συγκαταλέγεται στα αγαπημένα μου φρούτα, αν και η ποικιλία ‘Παυλή’ που έχει σχεδόν εξαφανιστεί δίνει τα πιο νόστιμα χρυσοκόκκινα φρούτα των οποίων ακόμα και το κουκούτσι, η κούνα που λέμε εμείς εδώ, είναι μια μικρή λιχουδιά. Χαρακτηριστική εικόνα των παιδικών μου χρόνων είναι τα κουκούτσια μαζεμένα σε ένα μπολάκι δίπλα από το νεροχύτη στο σπίτι του παππού μου και εκείνος να κάθεται

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-69918683146728633112011-07-16T15:39:00.000+03:002011-07-16T15:39:26.566+03:00

Τελευταίως έχω βαλθεί να βρω τρόπους ώστε να μπορώ να απολαμβάνω τη γεύση της σοκολάτας μέσα στη ζέστη. Γιατί, όπως και να το κάνουμε, η σοκολάτα καταναλώνεται πιο ευχάριστα όταν ο καιρός είναι δροσερός παρά όταν σκάει ο τζίτζικας. Η πιο απλή καλοκαιρινή βερσιόν της σοκολάτας είναι το παγωτό, αν και αυτές οι παγωμένες θερμίδες εμπλουτισμένες με λιπαρά με γεμίζουν ενοχές, οπότε πρώτα στη θέση των

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-11906402255867655572011-07-12T11:10:00.001+03:002011-07-12T11:11:43.145+03:00

Ένα από τα ενθύμια του ταξιδιού μου στη Ρώμη, ήταν ένα πακέτο ζυμαρικά σε σχήμα μεγάλου κοχυλιού, το οποίο εδώ και τέσσερεις μήνες έμεινε αναξιοποίητο στο ντουλάπι, προφανώς γιατί η μαμά δεν ενδιαφερθηκε να ασχοληθεί μαζί του. Η μεγάλη στιγμή για να μεταμορφωθούν τα κοχύλια σε ένα εξαιρετικό, ελαφρύ, λιτό και γκουρμέ φαγάκι ήρθε την προηγούμενη εβδομάδα. Η ιδέα μου ήταν ότι, εφόσον πρόκειται για

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-78209401563778557712011-06-29T16:27:00.001+03:002011-07-02T21:31:55.849+03:00

Έχω πάρα πολύ καιρό να ανεβάσω κάτι σε αλμυρό. Αυτό οφείλεται στη μεγάλη αδυναμία που έχω στα γλυκά. Θα μπορούσα να τρέφομαι κατά αποκλειστικότητα με γλυκά, αν ήξερα ότι αυτό δε θα επιφέρει ζάχαρο και ένα σωρό άλλες βλάβες στον οργανισμό μου. Τελευταίως, έμαθα και κάτι που με έκανε να εκτιμήσω ακόμα περισσότερο τους ζαχαρένιους πειρασμούς. Ο Νίκος Λυγερός, ο Έλληνας με IQ 189-το διπλάσιο δηλαδή

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-73306076780514184552011-06-23T15:55:00.000+03:002011-06-23T15:55:24.180+03:00

  Φανταστείτε ότι θέλετε να καταβροχθίσετε ένα αμαρτωλό σοκολατένιο μπράουνι, αλλά και ότι ως λάτρεις των cookies άνετα θα υποκύπτατε και σε ένα-δύο κούκις που έχετε στο ντουλάπι. Έστω ότι τρώτε απ’ όλα. Ωραία. Φανταστείτε τώρα τις τύψεις που αρχίζουν να γεννιούνται αφού έχετε σκουπίσει τα χείλη σας και από το τελευταίο ίχνος αμαρτίας. Μάλλον ήδη σκέφτεστε το παχυντικό αδίκημα που διαπράξατε.

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-35602994897362507382011-06-17T15:03:00.011+03:002011-06-17T17:31:56.473+03:00

Δείτε προσεκτικά αυτόν εδώ το χάρτη. Σας λέει κάτι; Σας θυμίζει κάτι; Προφανώς όχι.  Αν σας πω ότι ανήκει στην Ιταλία; Μήπως τώρα τα πράγματα είναι πιο εύκολα; Οκ, δε θα παίξω άλλο με τα νεύρα σας. Αυτή είναι η νήσος Σαρδηνία, βρίσκεται δυτικά της Ιταλίας, στα  νότιοανατολικά βλέπει προς Σικελία, βόρεια προς Κορσική. Στα 24.000 τ.χλμ κατοικούν 1.700.000 άνθρωποι. Τεράστιος αριθμός; Δε νομίζω

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-72547056215964519862011-06-02T12:21:00.001+03:002011-06-03T19:08:48.538+03:00

Πράξη Πρώτη Βρίσκομαι στην Αθήνα, απόγευμα Παρασκευής, η ζέστη με ζαλίζει, φτάνω σπίτι σέρνοντας μια βαλίτσα πίσω μου. Την αφήνω και αρχίζω τις διαπραγματεύσεις με τους «Αθηναίους» για το πού θα πάμε απόψε. Όχι μακριά από το σπίτι, να μην τρέχουμε, να μην αργήσουμε να γυρίσουμε, ήταν κάποιες από τις βασικές τοποθετήσεις που στάθηκαν αρκετές για να μας περιορίσουν στη γειτονιά του Κουκακίου, η

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-80716499010669064482011-05-20T09:37:00.000+03:002011-05-20T09:37:50.907+03:00

Είπα αυτή τη φορά να το γυρίσω στα cookies-μεγάλη λατρεία και αυτά φτάνει να είναι πετυχημένα. Τί εννοώ πετυχημένα; Όχι μόνο πρέπει να είναι νόστιμα, αλλά πρέπει να έχουν τη σωστή υγρασία και το σωστό κρίτσι κρίτσι. Αν ένα κούκι είναι πολύ τραγανό αυτομάτως εντάσσεται στην κατηγορία μπισκότου, εάν πάλι είναι πολύ μαλακό είναι απερίγραπτα χάλια και ως εκ τούτου, αταξινόμητο. Το καλό το κούκι

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-35702407704790052232011-05-14T17:54:00.002+03:002011-05-14T19:23:09.353+03:00

Για τα γενέθλιά μου δεν έφτιαξα μόνο τα cupcakes του προηγούμενου πόστ. Έφτιαξα και ένα αμαρτωλό κέικ ή καλύτερα μία αμαρτωλή τούρτα με μπισκότα oreo. Την εκδοχή της τούρτας την είχα δει να κάνει βόλτες στο διαδίκτυο από καιρό, αλλά δε βρισκόταν η κατάλληλη ευκαιρία για να τη φτιάξω. Εν τέλει, το τελευταίο δεκαήμερο την έφτιαξα δύο φορές, μία για τα γενέθλιά μου και μία σήμερα για δύο

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-12609631332538238542011-05-03T16:06:00.001+03:002011-05-03T16:12:08.372+03:00

Σήμερα γίνομαι 30. Δεν ήταν τόσο δύσκολο να φτάσω μέχρι εκεί, ούτε μου πήρε πολύ καιρό. Βέβαια, αυτό που δεν περίμενα είναι ότι με το που θα γινόμουν τριάντα θα έμενα άφωνη. Στην κυριολεξία! Η φωνή μου άρχισε να με εγκαταλείπει δειλά δειλά από χθες το απόγευμα, ώσπου σήμερα το πρωί ξύπνησα και δε μπορούσα να αρθρώσω κουβέντα! Καταβάλλω υπεράνθρωπες προσπάθειες για να τοποθετήσω τη φωνή μου στις

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-6655313201884981032011-04-30T15:30:00.002+03:002011-04-30T15:36:07.083+03:00

Η Ανάσταση μας έχει αφήσει για τα καλά και εμείς οι εργαζόμενοι έχουμε ήδη επιστρέψει στους πληκτικούς ρυθμούς της δουλειάς. Οι λαγοί, οι κότες και τα αβγά τους που στόλιζαν το σπίτι έχουν επανατοποθετηθεί στις κούτες τους περιμένοντας να περάσει ένας χρόνος για να ξαναμοστραριστούν στα σαλόνια. Τελικά τι μένει να μας θυμίζει το Πάσχα; Μάλλον τα διάφορα καλούδια που έχουν κατακλύσει το ψυγείο,

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-69729302515542976792011-04-20T19:46:00.001+03:002011-04-20T19:50:50.743+03:00

Πάσχα χωρίς κουλούρια δε γίνεται!Ίσως πολλοί από εσάς να έχετε ήδη φτιάξει τα κουλουράκια σας, αλλά ειλικρινά, αν σας αρέσουν τα αφράτα μυρωδάτα κουλουράκια, δώστε σε αυτά εδώ μία ευκαιρία. Την αξίζουν πραγματικά.Τη συνταγή αυτή που ‘έκλεψε’ πριν καμιά εικοσαριά χρόνια η μαμά μου από μία φίλη της φτιάχνουμε απαραιτήτως κάθε χρόνο στο σπίτι. Τα κουλουράκια σε σχήμα S που προκύπτουν είναι άκρως

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-69828724936973177002011-04-19T16:28:00.001+03:002011-04-19T16:31:25.595+03:00

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, όταν βρισκόμαστε στην Κύπρο και η νονά μου μάς έχει τραπέζι, ένα από τα γλυκά που φτιάχνει είναι το «τουρλού τουρλού». Καθόλου κολακευτικό όνομα για ένα τόσο νόστιμο γλυκό, αν και ανταποκρίνεται πλήρως στο είδος του: μαρέγκες ανακατεμένες με φρούτα, ξερά ή φρέσκα, σιρόπι σοκολάτας, καραμέλας ή φρούτων και σαντιγί. Κάτι σας θυμίζει; Σωστά, αυτό το κατά τη νονά

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-79378673649449085832011-04-10T19:20:00.001+03:002011-04-12T11:20:06.276+03:00

Δεν ξέρω αν αυτό που παρουσιάζω σήμερα το έχετε υπόψη σας. Προφανώς πρόκειται για άλλο ένα ξενόφερτο έδεσμα, το οποίο δε βλέπω να κυκλοφορεί σε φούρνους ή ζαχαροπλαστεία στα μέρη μας. Να πω ότι είναι ντεμοντέ; Δεν το νομίζω. Το βρίσκω πολύ σικ. Αλλά ακόμα και αν η σκούφια του κρατά από τα παλιά τα χρόνια, σας βεβαιώνω ότι έχει άπειρες δυνατότητες εκσυγχρονισμού.Τα Scones, που κυκλοφορούν στα

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-6204461037272533702011-04-03T18:00:00.000+03:002011-04-03T18:00:56.886+03:00

Νηστεία; Τί είναι αυτό; Προφανώς μπήκατε στο νόημα. Δε νηστεύω, εννοείται, αλλά η Σαρακοστή είναι η καλύτερη περίοδος του χρόνου για μένα, γιατί νηστεύει η αδερφή μου. Ξαναείπα ότι για 50 μέρες δεν τρώει τίποτα, ούτε γάλα, ούτε αβγά, ούτε τυριά. Όσο για το κρέας ούτε λόγος! Αυτό είναι το πιο ευχάριστο μέρος της διαδικασίας, όσο με αφορά. Εξηγώ: η Λουκία είναι άκρως κρεατοφάγο ον, απεχθάνεται τα

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-30611876688087548162011-03-25T16:05:00.003+02:002011-04-13T09:10:31.040+03:00

Εάν θυμάστε, πριν δύο πόστ ανακοίνωνα ότι με έχει πιάσει μανία με τα κέικ, γι' αυτό θα συνέχιζα το νέο μου χόμπι-κέικ με ένα νηστίσιμο, μιας και είμαστε στη Σαρακοστή. Όχι, εγώ δε νηστεύω, αλλά επειδή η αδερφή μου τα τελευταία χρόνια νηστεύει για 50 ολόκληρες μέρες τα πάντα (!), σκέφτηκα ότι καλό θα ήταν να δοκίμαζα και μία πιο λάιτ εκδοχή. Έτσι, για να μην τα τρώω όλα μόνη μου. Έλα όμως που η

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-13242125752326357482011-03-25T11:02:00.003+02:002011-03-25T11:17:41.443+02:00

Όπως βλέπετε, ο Μάρτης δεν ήταν ο μήνας των αναρτήσεων. Και πώς θα μπορούσε άλλωστε, αφού το έριξα στα ταξιδάκια; Γιατί τα ταξιδάκια δε συνεπάγονται μόνο διακοπές αλλά και έξτρα δουλειά που συσσωρεύεται τόοοσο εύκολα και πρέπει να διεκπεραιωθεί το συντομότερο. Μέσα στο μήνα που ακόμα δεν έχει φύγει πήγα για τετραήμερο στην Αθήνα και για τριήμερο στη Ρώμη. Εμείς οι νησιώτες μια ζωή ήμασταν σχεδόν

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-30700699383441423662011-03-14T17:27:00.003+02:002011-03-14T17:38:29.361+02:00

Νομίζω ότι τελευταία είμαι κεϊκόπληκτη. Δε μπορώ να εξηγήσω διαφορετικά το γεγονός ότι δε σκέφτομαι τίποτα άλλο για γλυκό εκτός από κέικ…Πρώτα ήρθε το carrot cake, τώρα στο ψυγείο μας φυλάσσεται ως κόρη οφθαλμού το Red Velvet Cake, ενώ είμαι σχεδόν σίγουρη ότι και το επόμενο ποστ θα ανήκει σε αυτή την κατηγορία, ίσως σε μια πιο νηστίσιμη εκδοχή. Οψόμεθα! Τι πάει να πει Red Velvet Cake και από

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-71698390369194329822011-02-28T14:20:00.001+02:002011-02-28T14:22:48.465+02:00

  Εδώ κι ένα χρόνο μαζί με τη Νίτσα ανακαλύψαμε στην Αθήνα το ζαχαροπλαστείο Cake, που έχει φέρει στη χώρα μας τα πλούσια και παχυντικά γλυκά των Η.Π.Α, ειδικά τα εντυπωσιακά και υπέροχα κέικ. Στο Cake, λοιπόν, εκτίμησα ιδιαιτέρως το carrot cake, που όπως λέει και η ονομασία του, κύριο συστατικό του είναι τα καρότα. Μέχρι τότε όσες φορές το είχα δοκιμάσει δε μου εξίταρε τον ουρανίσκο, ούτε ως

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-42042878867798074542011-02-20T16:58:00.002+02:002011-02-20T17:04:44.789+02:00

  Τα λεμόνια τα λατρεύω, όχι μόνο στο φαγητό. Τα καταναλώνω σε κάθε τους μορφή: σαν φρούτο με αλατάκι από πάνω, σαν γλυκό του κουταλιού, ως άρωμα σε γλυκά ή κρέμες, ως σορμπρέ και ως αναψυκτικό. Για ευνόητους λόγους τα αναψυκτικά δεν πολύ είναι ευπρόσδεκτα στο σπίτι μου, όμως, τα μπουκάλια της σπιτικής λεμονάδας που φτιάχνουμε κάθε χρόνο τέτοια εποχή γεμίζουν σίγουρα ένα από τα ράφια του ψυγείου.

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-9143697337897700212011-02-13T17:56:00.001+02:002011-02-13T18:01:16.974+02:00

Εμείς οι Έλληνες το ψωμί το έχουμε στην καθημερινότητά μας. Όχι μόνο ως τροφή αλλά και ως λέξη στην οποία αποδίδουμε διάφορες σημασίες. Και εξηγώ: μπορεί όλες οι γυναίκες να τρώμε το ψωμάκι μας, αλλά σε καμία μας δεν αρέσουν τα "ψωμάκια" της περιφέρειας. Πολλοί άνθρωποι δε, περιγράφονται ως "ψωμωμένοι", έχουν δηλαδή το κατί παραπάνω στα κιλά τους, μα αν είναι γερασμένοι "τα έχουν τα ψωμιά τους".

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-1862047884341471912011-02-08T10:46:00.002+02:002011-02-08T13:49:39.282+02:00

Εν τέλει, την προηγούμενη Παρασκευή καταφέραμε να πατήσουμε το πόδι μας στη Θεσσαλονίκη κατά τις έντεκα το βράδυ, μια νύχτα τόσο παγωμένη που με έκανε να σκέφτομαι ότι δε θα την έβγαζα καθαρή το σαββατοκύριακο. Τα δύο πρωινά που ακολούθησαν, όμως, ήταν υπέροχα, λαμπερά και ζεστά για τα δεδομένα της συμπρωτεύουσας. Και μιας και αναφέρομαι στη ζέστη της Θεσσαλονίκης πρέπει να υπογραμμίσω το πόσο

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-44824822534853230122011-02-03T08:44:00.000+02:002011-02-03T08:44:07.682+02:00

  Τα κινέζικα πιάτα ήταν πάντα από τα αγαπημένα μου. Τότε που στη Ρόδο δεν είχαμε ιδέα τι εστί κινέζος, τα ασιατικά εστιατόρια ανθούσαν στην Κύπρο. Φυσικά, κάθε επίσκεψή μου στο νησί περιλάμβανε και μία και δύο κινέζικες βραδιές ανάμεσα στις σούγλες, τα σεφταλιά και τα απίστευτα μιξ σουβλάκια. Η κινεζο..φαγία ήταν τόσο απαραίτητη που ακόμα και τώρα όταν πηγαίνω στη δεύτερη πατρίδα μου κάποιοι

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-22091240502469928092011-01-29T17:12:00.002+02:002011-02-03T08:36:40.428+02:00

 Αν χθες τέτοια ώρα με ρωτούσατε τί σχέδια έχω για το πρωί του Σαββάτου, θα σας έλεγα μες τη χαρά ότι θα βολτάριζα στη Θεσσαλονίκη κάνοντας ψώνια, παρακολουθώντας στον Ιανό την παρουσίαση του βιβλίου της Λιλιπούπολης και τρώγοντας τρίγωνα Πανοράματος. Έλα όμως που τα όνειρά μου δεν έμελλε να πραγματοποιηθούν, μιας και χθες η Ρόδος ήταν στο στόχαστρο των καιρικών φαινομένων. Δε θα πω πολλά: η

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-39333474332533998792011-01-17T22:46:00.001+02:002011-02-03T08:39:50.898+02:00

Τη Θεσσαλονίκη άρχισα να την ανακαλύπτω ουσιαστικά εδώ και δύο χρόνια, μιας και ο Eleutheros Skopeutis έγινε φοιτητής εκεί στο βορρά. Τα γλυκά, όμως αυτής της πόλης τα είχα κατατάξει προ πολλού ψηλά στη λίστα των αγαπημένων μου, αφού όλο και κάποιος πηγαινοερχόταν στη συμπρωτεύουσα. Το τσουρέκι, δε του Τερκενλή ήταν το αποκορύφωμα της απόλαυσης και πάντα με έκανε να απορώ πώς το γεμίζουν. Αν και

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-10834963163491464732011-01-16T13:37:00.001+02:002011-01-16T13:38:31.826+02:00

  Μέσα στις γιορτές, έχοντας περισσότερο ελεύθερο χρόνο επιδόθηκα σε κουζινικές ανακαλύψεις, οι οποίες καταγράφηκαν και φωτογραφήθηκαν προκειμένου να ανεβούν τα σκαλιά του διαδικτύου προσεχώς. Το ορεκτικό που παρουσιάζω σήμερα το έχω φτιάξει ήδη δύο φορές, τη μία με βάση μπαγκέτας και τη δεύτερη με κρακεράκι. Είναι και τα δύο πολύ ταιριαστά, με το κρακεράκι να προσδίδει στο στόμα το κριτσανιστό

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-13247292191350723702011-01-09T16:56:00.001+02:002011-01-15T18:30:22.611+02:00

  Αν θέλετε να ξεφύγετε από τις γεύσεις της ελληνικής καθημερινότητας και εάν βαριέστε να ασχοληθείτε με την κουζίνα, το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να αφιερώσετε δέκα (μπορεί και λιγότερο) λεπτά στην προετοιμασία αυτού του εδέσματος και να το ξεχάσετε για καμιά ώρα στο φούρνο.       Η γεύση του είναι ιδιαίτερη, έντονη από μοσχομυριστά μπαχαρικά και ελαφρά γλυκίζουσα, λόγω του chutney. Εγώ το

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-55269831316624042492011-01-05T18:06:00.000+02:002011-01-05T18:06:12.922+02:00

Μπισκοτοκεκάκι! Έψαχνα ώρα να βρω μία λέξη που να περιγράφει αυτή τη λιχουδιά, εν τέλει βαφτίστηκαν όπως τους αρμόζει. Πρόκειται για σοκολατένια μαλακά και ελαφρώς υγρά μπισκότα, γιορτινά σε εμφάνιση και εκρηκτικά σε γεύση. Με τη γεύση μπορείτε να παίξετε κάνοντας συνδυασμούς (πράγμα που θα κάνω την επόμενη φορά που θα τα φτάξω) όπως προσθέτοντας πορτοκάλι, βανίλια, κανέλα κτλ. Πλεονέκτημά τους;

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-2403084847460282572011-01-01T17:00:00.005+02:002011-01-01T17:24:16.464+02:00

Την παραμονή της πρωτοχρονιάς την περάσαμε και φέτος με τον Eleuthero Skopeuti, με τη διαφορά ότι ήταν η πρώτη φορά που τον αποκάλεσα έτσι. Κι εκείνος αντίστοιχα πρώτη φορά με λέει Praline ή TASTEMIXER. Κάπου ανάμεσα στο φαγητό, στο παιχνίδι και στην υποδοχή του Αγίου Βασίλη σημειώσαμε τις 10+1 αναμνήσεις του 2010. Praline says: Μια ντουζίνα μήνες! Σαν μία ντουζίνα τριαντάφυλλα που άλλοτε

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-46553146051731658472011-01-01T13:42:00.002+02:002011-01-01T17:25:02.462+02:00

Ένα από τα αγαπημένα μου μέρη για να ακούσω ποιοτική μουσική στην Αθήνα είναι το Bacaro jazz bar. Το ανακάλυψα δύο χρόνια πριν και κάθε φορά που πηγαίνω στην πρωτεύουσα φροντίζω να κάνω ένα πέρασμα. Στο μπαρ αυτό εκτός από υπέροχη ζωντανή μουσική φτιάχνουν φοβερά κοκτέιλς. Αν και δεν είμαι του ποτού γενικά, όταν η ατμόσφαιρα είναι δελεαστική υποκύπτω σε ένα καλό ποτό. Επειδή όμως είμαι άσχετη από

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-38175215673675918062010-12-22T12:52:00.006+02:002011-01-01T16:48:07.143+02:00

Κουραμπιές ο [kurabjés]: 1. είδος μικρού γλυκίσματος πασπαλισμένου με άχνη ζάχαρη: Οι κουραμπιέδες είναι παραδοσιακό χριστουγεννιάτικο γλύκισμα. 2. (μειωτ.) για άντρα νωθρό, άβουλο, ανίκανο να αναλάβει οποιαδήποτε πρωτοβουλία.       Αυτή είναι η διττή ερμηνεία που αποδίδεται στο λήμμα ‘κουραμπιές’ από το λεξικό του Ιδρύματος Τριανταφυλλίδη. Πάντα αναρωτιόμουν γιατί το όνομα αυτού του

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-75864741583134663452010-12-16T19:54:00.001+02:002010-12-17T20:00:38.347+02:00

Εκείνο λοιπόν το απόγευμα της Τετάρτης που αφιερώθηκα στην κουζίνα, προέκυψε το ερώτημα με τί θα γεμίσω τα πράσινα από το φιστίκι Πόλης μακαρόν; Με σοκολάτα; Πολύ βαριά. Με τυρί κρέμα; Πολύ ξινό. Με βουτυρόκρεμα; Πολλές θερμίδες. Μία καλή λύση, σκέφτηκα, θα ήταν να φτιάξω μια γκανάς λευκής σοκολάτας. Πήρα υπό μάλης τη ζυγαριά, εντόπισα τη λευκή σοκολάτα και την κρέμα γάλακτος και με οδηγό τις

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-87957651415724942652010-12-12T16:10:00.001+02:002010-12-12T16:11:39.778+02:00

Θα πάρω κι από τα δύο. Γιατί το πρώτο χαρίζει σε αυτό το γλυκάκι μια γαλλική φινέτσα, ενώ το δεύτερο το καθιστά «παραδοσιακό» ελληνικό προϊόν, που «μιλά» τη γλώσσα μας. Ήθελα εδώ και καιρό να δοκιμάσω να το φτιάξω, αλλά μου έλειπε ο τεχνικός εξοπλισμός, ένα θερμόμετρο ζαχαροπλαστικής, το οποίο πριν ένα δεκαήμερο μού ήρθε δωράκι από τη μαμάκα. Υπήρχε καλύτερο γλυκό για να το εγκαινιάσω; Εν όψει,

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-47919336742198823152010-12-05T18:01:00.005+02:002010-12-13T09:13:45.820+02:00

      Όταν το 1950 πρωτοακούστηκε στην ομώνυμη ταινία του Julien Duvivier αυτό το τραγούδι γραμμένο από τον Hubert Giraud, σίγουρα ο δημιουργός του δε φανταζόταν πόσο πολύ θα ταυτιζόταν με την Πόλη του Φωτός. Γιατί πράγματι, για τους επισκέπτες, η ζωή στο Παρίσι δεν είναι παρά ένα ατμοσφαιρικό, ρομαντικό βαλσάκι που θες να χορέψεις ξανά και ξανά.       Τον προηγούμενο μήνα είχα την τύχη να χορέψω

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-71733772137695932152010-11-26T18:44:00.002+02:002010-11-26T18:50:25.835+02:00

  Το ομολογώ! Είμαι από αυτές που έχουν το προνόμιο να απολαμβάνουν ακόμα το φαγητό της μαμάς, το οποίο υπέρ-εκτιμώ. Γεύσεις καθαρές, παραδοσιακές, προσεγμένες και συνήθως γεύσεις της παιδικής μου ηλικίας (αν και μάλλον με λιγότερα λιπαρά). Εννοείται ότι θα μου άρεσε να μαγειρεύω κατά βάση εγώ, αλλά ας όψονται οι δουλειές, το Δ.Ν.Τ (καλή καραμέλα), η κρίση, η έλλειψη χρόνου και πολλά άλλα. Όμως,

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-90205718317095980832010-11-20T17:33:00.002+02:002010-11-20T17:38:49.705+02:00

Και για να είμαι πιο σωστή πρέπει να πω «Χίλιες και μία μυρωδιές» στην Πόλη. Γιατί στην Βασιλεύουσα, από νωρίς το πρωί μέχρι πολύ αργά το βράδυ από παντού σου επιτίθενται υπέροχες μυρωδιές, ακαταμάχητες, που γαργαλάνε προκλητικά το ρουθούνι και σε παρασύρουν σε γευστικές αμαρτίες.  Αϊράνι, τέλειο χωνευτικό       Είναι απίστευτό πώς όλα περιστρέφονται γύρω από το φαγητό (σαν τον περιστρεφόμενο

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-91156393022335497872010-11-09T18:41:00.002+02:002010-11-09T18:53:22.529+02:00

Εδώ και καμιά βδομάδα ήθελα να περάσω από τους πρώην συναδέλφους μου στη Νομαρχία και να τους αποχαιρετήσω προσφέροντάς τους ένα γλυκάκι, έτσι, για να έχουν μία γλυκιά ανάμνηση από εμένα. Μια το ένα ταξίδι, μια οι εκλογές, τελικά σήμερα κατάφερα να το βάλω στο πρόγραμμα. Δεν ήξερα τί ακριβώς ήθελα να φτιάξω, πάντως είχα αποφασίσει ότι η πρώτη ύλη μου θα ήταν τα μήλα, που αυτή την εποχή είναι στα

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-47884005876419269942010-11-07T23:31:00.001+02:002010-11-07T23:34:03.401+02:00

Πριν μία εβδομάδα επέστρεψα από ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη. Θα μπορούσα να αφιερώσω πολλές αναρτήσεις γύρω από τη γαστρονομία των γειτόνων μας, αλλά θα περιοριστώ στο να σας αναφέρω πόσο με συνεπήραν οι προκλητικές μυρωδιές που δε χάνονται ποτέ, τα γλυκά που στολίζουν τις βιτρίνες των ζαχαροπλαστείων και η εκρηκτική ατμόσφαιρα που κυριαρχεί στην αγορά με τα μπαχαρικά. Για όλ' αυτά σκοπεύω να

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-60647511886377555402010-11-02T19:13:00.002+02:002010-11-03T13:13:37.897+02:00

Με αφορμή το επικείμενο ταξίδι μου στο Παρίσι άρχισα να συγκεντρώνω υλικό για το πού θα πάμε να φάμε, να ψωνίσουμε, να ακούσουμε όμορφες μουσικές κτλ. Έτσι θυμήθηκα πόσο συνώνυμα της γαλλικής ζαχαροπλαστικής είναι τα macarons, αυτά τα πολύχρωμα μαξιλαράκια που στολίζουν τις βιτρίνες σε κάθε Παριζιάνικη patisserie. Ομολογώ ότι στα προηγούμενα ταξίδια μου στη Γαλλία δε μπήκα (κακώς, κάκιστα) στον

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-87489109064590492462010-10-24T13:27:00.002+03:002010-10-24T13:31:58.946+03:00

Πολύ σωστά η Deb Perelman τα αναφέρει ως "best cocoa brownies" στην ιστοσελίδα της http://smittenkitchen.com/2010/01/best-cocoa-brownies/ γιατί αυτά τα "μαυράκια" είναι τόσο νόστιμα, σοκολατένια και μαλακά που προκαλούν εθισμό. Εγώ, σε αυτή την υπέροχη βάση για μπράουνις πρόσθεσα τυρί φιλαδέλφεια από πάνω και έτσι γεννήθηκαν τα γνωστά μπράνουνις τυριού ή αγγλιστί cheesecake brownies. Είναι μια

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-17476805117049051372010-10-16T16:44:00.001+03:002010-10-16T16:45:22.776+03:00

Και όταν λέμε ψωμάκια δεν εννοούμε τα κοινά ψωμιά, αλλά αυτά που όταν ψήνονται μοσχοβολάει ο τόπος, αυτά που όταν τα κόβεις είναι αφράτα σαν μπριος (και καλύτερα ακόμα), αυτά που είναι πιο νόστιμα και από νόστιμα, και τέλος, αυτά που παραμένουν σαν φρέσκα για ποοολλές μέρες. Ταιριάζουν τέλεια με αλμυρή γέμιση αλλά και με μαρμελάδα ή μέλι. Δοκιμάστε τα απαραιτήτως. Θα τα λατρέψετε και σίγουρα,

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-24082608590455201452010-10-14T20:41:00.005+03:002010-10-14T20:57:45.600+03:00

Τώρα που επιτέλους είδαμε στο τροπικό μας νησί βροχή και σύννεφα στον ουρανό, αν και ακόμα είμαστε με τα κοντομάνικα, η όρεξή μου άρχισε να ονειρεύεται πιο χειμωνιάτικα γλυκά: μπράουνις, κούκις, κέικ....Την Κυριακή, λοιπόν, την πέρασα στην κουζίνα φτιάχνοντας διάφορα καλούδια, μεταξύ των οποίων αυτά τα κούκις που εύκολα προκαλούν κουκιοεξάρτηση. Τη μυστική συνταγή ανέβασε στο μπλόγκ της η Ιωάννα

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-59452426569759869912010-10-06T20:02:00.003+03:002010-10-07T12:14:21.248+03:00

Στη σοκολάτα έχω αδυναμία, συνεπώς και στα σοκολατένια κέικ. Όσα κέικ μου έφτιαχνε στο παρελθόν η μητέρα μου ήταν μεν σοκολατένια (ή ντεμί) αλλά δεν έφταναν στο ύψιστο σημείο σοκολατοαπόλαυσης. Τον περασμένο Μάιο, με αφορμή τα γενέθλιά μου έφτιαξα το κέικ διαβόλου που βρήκα σε ένα από τα αγαπημένα μου σάιτ, το www.smittenkitchen.com. Δεν είναι μόνο ότι γευστικά σε απογειώνει, δεν είναι μόνο

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-60841340502233961802010-10-03T20:33:00.001+03:002010-10-04T12:52:42.516+03:00

Όπως έχω ξαναπεί, τελευταίως ασχολούμαι με τάρτες. Όχι μόνο γλυκές. Βρίσκω, λοιπόν, την ευκαιρία να μοιραστώ μαζί σας μία πολύ απλή τάρτα ντομάτας. Θα μου πείτε : "νωρίς το σκέφτηκες, οι ντομάτες σχεδόν έχουν τελειώσει". Όμως το καλό με τις τάρτες (εκτός από το ότι γίνονται γρήγορα) είναι ότι μπορείτε να βάλετε από πάνω ό,τι λεπτοκομμένο λαχανικό θέλετε. Για παράδειγμα, σε μία παραλλαγή αυτής

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-2425863417376908702010-09-21T10:54:00.006+03:002010-10-03T17:33:40.229+03:00

Συχνά, όταν με πιάνουν τάσεις υπογλυκαιμίας, μία από τις πιο άμεσες και γευστικές λύσεις που βρίσκω στο αμαρτωλό ντουλάπι με τα καλούδια είναι η νουτέλα. Ένα ή και δύο κουταλάκια είναι ιδανικά για να με απογειώσουν! Όταν ήμουν μικρή δε μπορούσα να διακρίνω τη γευστική ανωτερότητα μεταξύ Μερέντας και Νουτέλας, τώρα πια όμως θεωρώ ότι δεν τίθεται καν θέμα σύγκρισης. Ωστόσο, και τα δύο προϊόντα τα

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-11419320661463449322010-09-11T19:12:00.011+03:002010-12-17T19:57:45.941+02:00

Τον Δεκαπενταύγουστο τον πέρασα στην Κάσο, φιλοξενούμενη από τη Νίτσα και τον Ηρακλή. Μέρες πριν αναρωτιόμουν τί φαγώσιμο να πάρω μαζί μου, που να το εκτιμάνε και αυτοί και ο γιος τους. Χαζεύοντας στο σούπερ μάρκετ το μάτι μου έπεσε πάνω στα μπισκότα Oreo και αμέσως θυμήθηκα ότι τόσο η Νίτσα όσο και τα παιδιά της πεθαίνουν γι' αυτά. Έριξα μέσα στο καλάθι 2 πακέτα τα οποία εξαφανίστηκαν σε

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-54956026997121640962010-09-04T13:05:00.007+03:002010-09-16T19:20:42.331+03:00

Πάντα θεωρούσα τις τάρτες μία δύσκολη παρασκευή, μάλλον εξαιτίας των άσχημων εμπειριών που είχα με τις δύσκολες ζύμες που γινόντουσαν αυτοκόλλητες με την ταρτιέρα. Το τελευταίο, όμως διάστημα αποφάσισα να ξαναριχτώ στη μάχη της τάρτας και να βγω νικήτρια. Τα κατάφερα και το δηλώνω με υπερηφάνια. Χάρη στην ίωση που με ταλαιπώρησε αρκετά την τελευταία εβδομάδα, έμεινα εκτός γραφείου έχοντας έτσι το

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-25909444236503895782010-08-24T19:49:00.010+03:002010-09-16T19:12:27.958+03:00

Θυμάμαι ότι η πρώτη φορά που άκουσα τη λέξη Pretzel ήταν στην τηλεόραση πριν χρόνια, με αφορμή ένα περιστατικό "πνιγμού" του Τζωρτζ Μπους του νεότερου-τότε προέδρου των Η.Π.Α.-τρώγοντας ένα pretzel. Έσπευσα στο διαδίκτυο για να δω τί είναι αυτό το πράγμα, όπου διαπίστωσα ότι επρόκειτο για τα αλμυρά μπισκοτάκια που αγόραζε ο πατέρας μου όταν ήμουν μικρή και τα οποία σιχαινόμουν εντελώς. Θυμήθηκα

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5038545656125753146.post-78869268794336288552010-08-10T23:55:00.013+03:002010-08-11T10:53:38.822+03:00

Μου πήρε αρκετούς μήνες για να πείσω τον εαυτό μου να δημιουργήσω αυτό το μπλόγκ. Φυσικά, έβρισκα διάφορες δικαιολογίες για να το αναβάλλω, όπως π.χ. η έλλειψη χρόνου, η ζέστη, ο προβληματισμός για το όνομα που θα του δώσω...Τελικά, κατάφερα να προσπεράσω όλες αυτές τις "δυσκολίες" και να φτιάξω το νόστιμο μπλογκάκι μου. Θα ήμουν γελασμένη, όμως, αν πίστευα ότι η καθυστέρηση αυτή είχε τελειώσει,

Pralinehttp://www.blogger.com/profile/13394967895137112395noreply@blogger.com1