Τετάρτη, 4 Απριλίου 2012

Τα Σμυρνέικα...κουλούρια (ποιος μου τα 'μαθε;;;)

 Τί σμυρνέικα τραγούδια τί σμυρνέικα κουλούρια. Και τα δύο είναι εξίσου απολαυστικά. Η άνοιξη μύρισε, το Πάσχα έφτασε, καιρός είναι να μυρίσει και το σπίτι με μυρουδιές γαργαλιστικές από κουλούρια, τσουρέκια, τυρόπιτες...μμμμ...ωραίες ιδέες!
Αν και η μητέρα μου δεν συνήθιζε να φτιάχνει σμυρνέικη συνταγή για κουλούρια, φέτος εντελώς απροειδοποίητα μπήκα στην κουζίνα της για να κάνω τη δοκιμή μετά από πολλά χρόνια. Θα αναρωτηθείτε τί κουλούρια κάνουμε για το Πάσχα. Κάνουμε αυτά εδώ τα υπέροχα και αφράτα κουλούρια βουτύρου, απόλυτα αρωματικά.
Η συνταγή που εξασφάλισα προέρχεται από παλιά οικογένεια της Ρόδου, και έφτασε στα χέρια μου μέσω της μητέρας του Αντώνη. Ακόμα δεν της πήρα να δοκιμάσει τα κατορθώματά μου, αλλά είμαι σίγουρη ότι θα ευχαριστηθεί με το αποτέλεσμα. Αξίζει να σημειώσω ότι η όλη διαδικασία χθες κράτησε δύο μόνο ώρες. Μαζί με τα ψησίματα. Εύκολα πράγματα!


Σμυρνέικα Κουλουράκια

2 πακέτα βούτυρο-όχι φυτίνη
1/2 ποτήρι σπορέλαιο
300 γρ. ζάχαρη
1/2 ποτηράκι του καφέ κονιάκ
1/2 ποτήρι χυμό πορτοκάλι
το ξύσμα από 2 μεγάλα πορτοκάλια
2 κουταλάκια baking powder
1 κιλό-1 1/4 κιλού αλεύρι
1 αβγό χτυπημένο (για επάλειψη)

Το βούτυρο το θέλουμε σε θερμοκρασία δωματίου. Απαραιτήτως όχι από το ψυγείο, εκτός κι αν θέλετε εγγυημένη αποτυχία. Το βάζουμε μόνο του να χτυπηθεί καλά στο μίξερ μέχρι να γίνει κρεμώδες. Προσθέτουμε σιγάααα σιγάααα το σπορέλαιο, έχοντας χαμηλώσει την ταχύτητα, για να μην έχουμε να καθαρίζουμε την κουζίνα.
 Προσθέτουμε και τη ζάχαρη και αφήνουμε να χτυπηθούν καλά. Το μείγμα θα ασπρίσει και θα αφρατέψει. Ακολούθως ρίχνουμε το χυμό πορτοκάλι μαζί με το ξύσμα.
Τοποθετούμε στο μίξερ το γάντζο, ρίχνουμε το μισό τουλάχιστον αλεύρι με το baking powder και ανακατεύουμε καλά. Όσο 'πίνει' το αλεύρι και παραμένει υγρό προσθέτουμε κι άλλο. Δε θέλουμε να γίνει πολύ σφιχτή η ζύμη. Πρέπει να είναι αφράτη, να μη σπάει, και να πλάθεται εύκολα.
Εγώ, επειδή το μίξερ μου δε χωρούσε όλη την ποσότητα, προς το τέλος έβγαλα τον κάδο από τη βάση του μίξερ και βύθισα μέσα στη μυρωδάτη και δροσερή ζύμη το χεράκι μου (εξαιρετικό εργαλείο), με το οποίο ολοκλήρωσα τη διαδικασία.
 "Με τα δυο χεράκια πλάθουμε κουλουράκια", που λέει και το τραγούδι, σε ό,τι σχήμα μας αρέσει. Τα τοποθετούμε σε λαμαρίνα όπου έχουμε στρώσει αντικολλητικό χαρτί, τα αλείφουμε με αβγό και τα ψήνουμε για 20 λεπτά στους 180 βαθμούς. Δεν ξεχνάμε να προθερμάνουμε το φούρνο, ε;;
Όταν ροδίσουν είναι έτοιμα να παραχωρήσουν τη θέση τους στην επόμενη λαμαρίνα...
 Τα αφήνουμε για λίγο στη λαμαρίνα και έπειτα τα βάζουμε σε σχάρα για να κρυώσουν. Τα αποθηκεύουμε σε στεγανό μέρος και τα καταβροχθίζουμε σε κάθε δύσκολη στιγμή υπογλυκαιμίας.

Τα ξαναλεμε σύντομως!

3 σχόλια:

  1. Άννα, σούπερ ο τίτλος του ποστ! Όσο για τα κουλουράκια,παρόλο που δεν τα πολυτρώω, με βάζεις σε πειρασμό να τα φτιάξω, για να μυρίσει το σπίτι πασχαλιάτικα. Θα έχω να διαλέξω ανάμεσα στα βουτύρου σου και στα σμυρνέικα..Νατάσσα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Νατασσάκι μου, πόσο γαϊδούρα είμαι. Ακόμα δεν έβαλα τις αναλογίες των γραμμαρίων για την κρέμα σοκολάτας...
    Νομίζω ότι αξίζει να κάνεις έστω και τη μισή δόση, για το καλό. Αν έχεις να επιλέξεις και θέλεις το κάτι διαφορετικό κάνε τα βουτύρου. Εννοείται ότι και τα σμυρνέικα είναι υπέροχα, απλά πιο συνηθισμένα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Απλα τέλεια! Η συνταγη είναι πανευκολη! Μπράβο Άννα! Με τη συνταγη σου κατεπληξα τα πλήθη! ��

    ΑπάντησηΔιαγραφή