Μπισκότα με πάστα αμυγδάλου

Ένα χρόνο τώρα προγραμματίζω ανά διαστήματα να φτιάξω μια υγρή σοκολατόπιτα με αμύγδαλο που είχε παρουσιάσει ο Παρλιάρος στο σεμινάριο που έκανε στη Ρόδο πέρσι. Κατά ένα περίεργο τρόπο αυτή η σοκολατόπιτα δεν "κάθεται" ποτέ, γιατί όλο και κάτι άλλο παίρνει την θέση της. Αυτό, για παράδειγμα έγινε και με την ανάρτηση της τούρτας πικραμύγδαλο και με τη σημερινή.
Την πάστα αμυγδάλου οι γάλλοι την ονομάζουν frangipane και την χρησιμοποιούν ιδιαίτερα την ημέρα των Επιφανίων, φτιάχνοντας μια σκεπαστή γλυκιά πίτα σε σχήμα φακέλλου, την οποία γεμίζουν με αμυγδαλόπαστα. Στο τέλος κρύβουν μέσα μια μινι φιγούρα του Αγίου Βασίλη, όπως εμείς κάνουμε με την Βασιλόπιτα.
Στην εκδοχή που διάβασα στο μπλογκ της La faim des Bananes, η αμυγδαλόπαστα τοποθετείται επάνω από ένα λαχταριστό μπισκότο βουτύρου και ψήνεται ανοιχτή, δίνοντας ένα τέλειο γευστικό συνδυασμό αμυγδάλου και βουτύρου. Υπέροχο είναι και το πάντρεμα του τραγανού μπισκότου με την ελφρώς υγρασιασμένη αμυγδαλόπαστα. Γενικά, είναι ένα πολύ chic γλυκάκι, υπέροχο με το τσάι ή τον καφέ. Τις πρώτες δύο μέρες μπορεί να διατηρηθεί σε τάπερ εκτός ψυγείου. Όσο περνάνε οι μέρες γίνεται όλο και πιο μαλακό-υγρό στην υφή. Μια γευστική ομορφιά που φτίαχνεται στο π&φ!

Μπισκότα με πάστα αμυγδάλου
Για τη βάση
125 γρ. βούτυρο
40 γρ. ζάχαρη άχνη
160 γρ. αλεύρι

Για την αμυγδαλόπαστα
100 γρ. βούτυρο
100 γρ. ζάχαρη άχνη
125 γρ. αμύγραλο σκόνη
2 αβγά
1 κουταλάκι εσάνς αμυγδάλου

Πρώτα φτιάχνουμε τη βάση και όσο αυτή ψήνεται φτιάχνουμε την αμυγδαλόπαστα.

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς.
Ντύνουμε μια μικρή φόρμα με λαδόχαρτο. Εγώ προτίμησα ένα τετράγωνο τσέρκι στο οποίο έβαλα αλουμινόχαρτο.

Λιώνουμε το βούτυρο. Προσθέτουμε σε αυτό την άχνη, ανακατεύουμε με μια σπάτουλα. Προσθέτουμε το αλεύρι, ανακατεύουμε και ως διά μαγείας, στη στιγμή, δημιουργείται μια μαλακή ζύμη.

Απλώνουμε με το χέρι μας τη ζύμη στο τσέρι/φόρμα.Ψήνουμε για 15 λεπτά. Βγάζουμε από το φούρνο και το αφήνουμε λίγο να κρυώσει.

Λιώνουμε το βούτυρο, ανακατεύουμε σε αυτό τη ζάχαρη, προσθέτουμε το αμύγδαλο. Ανακατεύοντας δημιουργείται μια αρκετά σφιχτή μάζα. Ρίχνουμε τα αβγά και το άρωμα πικραμύγδαλο. Τώρα η σφιχτή μάζα μετατρέπεται σε μια παχύρρευστη κρέμα.
Την απλώνουμε πάνω από το ψημένο μπισκότο και ψήνουμε ξανα για 20 λεπτά. Κόβουμε σε μικρά τετραγωνάκια, στολίζουμε με αμύγδαλο ή ζάχαρη άχνη και απολαμβάνουμε....

Cupcakes Oreo

Όπως είπα και στην προηγούμενη ανάρτηση, φέτος που έγινα 31 δεν έσβησα κεράκια. Νομίζω, άλλωστε, ότι ήρθε πια η ώρα να κόψω τις κακές παιδικές συνήθειες. Πέρσι με την ευκαιρία των γενεθλίων είχα φτιάξει αυτή την τούρτα Oreo, όμως φέτος η τούρτα μετετράπη σε κεκάκια όρεο, όπως τα προτείνει η Bakergirl. Ατομικές μερίδες, σοκολατένιες, λαχταριστές και πολύ χαριτωμένες. Τα βρήκα υπέροχα…μέχρι και στον Αντώνη, που δε θέλει να ακούει για oreo, άρεσαν πολύ. Συνιστώ να μην παραλείψετε την επικάλυψη τσιγκουνευόμενοι τις θερμίδες. Αλλάζει εντελώς η γεύση…

Cupcakes Oreo 

85 γρ. τεμαχισμένη σοκολάτα κουβερτούρα
1/3 κούπας κακάο
3/4 κούπας ζεστό στιγμιαίο καφέ

3/4 κούπας αλεύρι
3/4 κούπας ζάχαρη
1/2 κουταλάκι αλάτι
1/2 κουταλάκι μαγειρική σόδα
6 κουταλιές σπορέλαιο
2 μεγάλα αβγά
2 κουταλάκια ξίδι
1 κουταλάκι εκχύλισμα βανίλιας ή μια βανίλια
15 μπισκότα Oreo ανοιχτά, χωρίς το ένα από τα δύο μαύρα μπισκότα

Επικάλυψη
1 κούπα κρέμα γάλακτος
3 κουταλιές ζάχαρη άχνη, κοσκινισμένη
1 βανίλια
15 μπισκότα Oreo χωρίς τη γέμιση, τριμμένα στο μούλτι

Ένα κουτί μίνι oreos

 

Προθερμάνετε το φούρνο στους 180 βαθμούς.

Βάλτε σε ένα μπολ το αλεύρι, τη ζάχαρη, το αλάτι (τη βανίλια σε σκόνη) και τη σόδα.

Βάλτε σε ένα μπολ (εγώ χρησιμοποίησα ποτήρι) την τεμαχισμένη σοκολάτα με το κακάο και ρίξτε από πάνω τον ζεστό καφέ. Αφήστε το για μισό λεπτό χωρίς να ανακατεύετε και έπειτα ανακατέψτε καλά μέχρι να διαλυθεί η σοκολάτα και το κακάο στον καφέ. Το μείγμα θα είναι πλούσιο και πολύ σοκολατένιο. Αφήστε το να κρυώσει αρκετά.

Ρίξτε στον κάδο του μίξερ τα αβγά μαζί με το σπορέλαιο, το ξίδι και το εκχύλισμα βανίλιας (αν το χρησιμοποιείτε). Χτυπήστε τα να ομογενοποιηθούν.

Συνεχίζοντας το ανακάτεμα σε χαμηλή ταχύτητα προσθέστε το μείγμα σοκολάτας και στη συνέχεια με μιας τα στερεά υλικά. Ανακατέψτε για πολύ λίγο, μέχρι να ενωθούν τα υλικά.

Πάρτε τις φόρμες, βάλτε τους χαρτάκια και μέσα σε κάθε χαρτάκι βάλτε ένα μισό μπισκότο με τη γέμιση προς τα επάνω. Γεμίστε τις θήκες με το μείγμα του κέικ και ψήστε για περίπου είκοσι λεπτά. Αφήστε τα να κρυώσουν καλά πριν τα στολίστε με την επικάλυψη!

 

 

Για την επικάλυψη

Χτυπήστε την κρέμα γάλακτος με τη ζάχαρη και τη βανίλια μέχρι να αποκτήσετε μια όμορφη σαντιγί. Προσθέστε μέσα αρκετά από τα τριμμένα μπισκότα, όχι όμως όλα με τη μία, ώστε να μπορείτε να ελέγχετε την πυκνότητα που προτιμάτε. Ανακατέψτε τα απαλά με ένα κουτάλι.

Με το κορνέ φτιάξτε πλούσιες ροζέτες πάνω από κάθε κεκάκι και στολίστε τα με ένα μίνι μπισκότο

Τα Σμυρνέικα...κουλούρια (ποιος μου τα 'μαθε;;;)

 Τί σμυρνέικα τραγούδια τί σμυρνέικα κουλούρια. Και τα δύο είναι εξίσου απολαυστικά. Η άνοιξη μύρισε, το Πάσχα έφτασε, καιρός είναι να μυρίσει και το σπίτι με μυρουδιές γαργαλιστικές από κουλούρια, τσουρέκια, τυρόπιτες...μμμμ...ωραίες ιδέες!
Αν και η μητέρα μου δεν συνήθιζε να φτιάχνει σμυρνέικη συνταγή για κουλούρια, φέτος εντελώς απροειδοποίητα μπήκα στην κουζίνα της για να κάνω τη δοκιμή μετά από πολλά χρόνια. Θα αναρωτηθείτε τί κουλούρια κάνουμε για το Πάσχα. Κάνουμε αυτά εδώ τα υπέροχα και αφράτα κουλούρια βουτύρου, απόλυτα αρωματικά.
Η συνταγή που εξασφάλισα προέρχεται από παλιά οικογένεια της Ρόδου, και έφτασε στα χέρια μου μέσω της μητέρας του Αντώνη. Ακόμα δεν της πήρα να δοκιμάσει τα κατορθώματά μου, αλλά είμαι σίγουρη ότι θα ευχαριστηθεί με το αποτέλεσμα. Αξίζει να σημειώσω ότι η όλη διαδικασία χθες κράτησε δύο μόνο ώρες. Μαζί με τα ψησίματα. Εύκολα πράγματα!


Σμυρνέικα Κουλουράκια

2 πακέτα βούτυρο-όχι φυτίνη
1/2 ποτήρι σπορέλαιο
300 γρ. ζάχαρη
1/2 ποτηράκι του καφέ κονιάκ
1/2 ποτήρι χυμό πορτοκάλι
το ξύσμα από 2 μεγάλα πορτοκάλια
2 κουταλάκια baking powder
1 κιλό-1 1/4 κιλού αλεύρι
1 αβγό χτυπημένο (για επάλειψη)

Το βούτυρο το θέλουμε σε θερμοκρασία δωματίου. Απαραιτήτως όχι από το ψυγείο, εκτός κι αν θέλετε εγγυημένη αποτυχία. Το βάζουμε μόνο του να χτυπηθεί καλά στο μίξερ μέχρι να γίνει κρεμώδες. Προσθέτουμε σιγάααα σιγάααα το σπορέλαιο, έχοντας χαμηλώσει την ταχύτητα, για να μην έχουμε να καθαρίζουμε την κουζίνα.

 Προσθέτουμε και τη ζάχαρη και αφήνουμε να χτυπηθούν καλά. Το μείγμα θα ασπρίσει και θα αφρατέψει. Ακολούθως ρίχνουμε το χυμό πορτοκάλι μαζί με το ξύσμα.

Τοποθετούμε στο μίξερ το γάντζο, ρίχνουμε το μισό τουλάχιστον αλεύρι με το baking powder και ανακατεύουμε καλά. Όσο 'πίνει' το αλεύρι και παραμένει υγρό προσθέτουμε κι άλλο. Δε θέλουμε να γίνει πολύ σφιχτή η ζύμη. Πρέπει να είναι αφράτη, να μη σπάει, και να πλάθεται εύκολα.
Εγώ, επειδή το μίξερ μου δε χωρούσε όλη την ποσότητα, προς το τέλος έβγαλα τον κάδο από τη βάση του μίξερ και βύθισα μέσα στη μυρωδάτη και δροσερή ζύμη το χεράκι μου (εξαιρετικό εργαλείο), με το οποίο ολοκλήρωσα τη διαδικασία.

 "Με τα δυο χεράκια πλάθουμε κουλουράκια", που λέει και το τραγούδι, σε ό,τι σχήμα μας αρέσει. Τα τοποθετούμε σε λαμαρίνα όπου έχουμε στρώσει αντικολλητικό χαρτί, τα αλείφουμε με αβγό και τα ψήνουμε για 20 λεπτά στους 180 βαθμούς. Δεν ξεχνάμε να προθερμάνουμε το φούρνο, ε;;
Όταν ροδίσουν είναι έτοιμα να παραχωρήσουν τη θέση τους στην επόμενη λαμαρίνα...

 Τα αφήνουμε για λίγο στη λαμαρίνα και έπειτα τα βάζουμε σε σχάρα για να κρυώσουν. Τα αποθηκεύουμε σε στεγανό μέρος και τα καταβροχθίζουμε σε κάθε δύσκολη στιγμή υπογλυκαιμίας.

Τα ξαναλεμε σύντομως!

Παξιμαδάκια με γλυκάνισο

Αν κάτι δε λείπει σχεδόν ποτέ από το σπίτι της μαμάς μου είναι αυτά τα παξιμαδάκια γλυκανίσου, τα οποία ενίοτε συνοδεύουν τον καφέ της και συστηματικά αποτελούν μέρος του πρωινού του μπαμπά. Δε λέω, κι εγώ τα τρώω για πρωινό βουτώντας τα σε κρύο γάλα, αλλά γενικά αποφεύγω να τα έχω στο σπίτι μου, γιατί αποτελούν πειρασμό.
Η αλήθεια είναι ότι όποιος τα δοκιμάζει ζητάει τη συνταγή. Πρόσφατα χρειάστηκε να τη δώσουμε σε δύο φίλες της οικογένειας, ενώ προχθές και η κυρία Έλλη μού ζήτησε να μάθει το know-how. Νισάφι πια, είπα, και αποφάσισα ότι τα παξιμαδάκια θα γίνονταν η επόμενη ανάρτηση του μπλογκ για να παραπέμπω εκεί (εδώ δηλαδή) κάθε ενδιαφερόμενο. Και μιας και σήμερα, αντί να ξυπνήσω στις 7.30 το πρωί ξύπνησα στις 6.30 (όχι, δεν πήρα χαμπάρι την αλλαγή της ώρας) μπήκα πουρνό πουρνό στην κουζίνα για να φουρνίσω και να ξεπεράσω τα νεύρα από το ά δ ι κ ο πρωινό ξύπνημα.

Παξιμαδάκια με γλυκάνισο

1 κούπα ζάχαρη
1 κούπα πορτοκαλάδα
1 κούπα σπορέλαιο
1 κουταλάκι σόδα
3/4 φλυτζανάκι τριμμένο γλυκάνισο
2 κουταλάκια baking powder
800 γρ. αλεύρι (περίπου)

Ξεκινήστε αλέθοντας το γλυκάνισο. Δεν παίρνουμε τον αστεροειδή, αλλά τα σποράκια. Τα αλέθουμε όχι μόνο για να δώσουν όοοολο το άρωμά τους, αλλά και για να μην κάνουν κρατς-κρουτς στο στόμα. Αν δεν έχετε το ειδικό μαγικό μύλο κοπανίστε τα στο γουδί.

Σε μία λεκάνη βάλτε τη ζάχαρη μαζί με όλα τα υγρά (πορτοκαλάδα, λάδι) και τη σόδα.

Προσθέστε και το γλυκάνισο. Το μείγμα θα πάρει ένα έντονο σκούρο χρώμα.

Προσθέστε λίγο από το αλεύρι και τα δύο κουταλάκια μπέικιν πάουντερ.

Ανακατέψτε με το γδάρτη μέχρι να γίνει παχύρρευστος χυλός.

Συνεχίστε να προσθέτετε αλεύρι, ζυμώνοντας πια με το χέρι σας. Η ζύμη που θα προκύψει θα πρέπει να είναι μαλακιά και αφράτη, ελάχιστα κολλώδης, χωρίς όμως να αφήνει υπολείμματα στο χέρι. Αν βάλετε παραπάνω αλεύρι η ζύμη θα σφίξει πολύ και τα παξιμαδάκια σας θα γίνουν πέτρες! Στα υλικά αναφέρω 800γρ. αλεύρι, όμως αυτό δε σημαίνει ότι μπορεί να χρειαστεί λιγότερο ή περισσότερο. Εμένα σήμερα μου πήρε 770 γραμμάρια. Ο κανόνας που πρέπει να τηρηθεί περιγράφτηκε 4 γραμμές πιο πάνω...

Χωρίστε τη ζύμη σε τέσσερα ίσα κομμάτια. Στην ανάγκη ζυγίστε το συνολικό βάρος της ζύμης, διαιρέστε δια του τέσσερα και αρχίστε να ζυγίζετε ένα ένα τα κομμάτια, ώστε να έχουν το ίδιο βάρος. Αν πάλι βαριέστε ή αν "κόβει το μάτι σας" κάντε το χωρίς βαρετές αριθμητικές πράξεις.

Φτιάξτε 4 μπαστούνια και πατήστε τα λίγο από πάνω για να γίνουν πιο πλακουτσωτά.
Βάλτε τα σε μία λαμαρίνα επάνω σε αντικολλητικό χαρτι και με ένα μαχαιράκι (χωρίς δόντια) κόψτε τα σε πάχος ενός εκατοστού.

Ψήστε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 για περίπου μισή ώρα, μέχρι να πάρουν χρυσαφί χρώμα. Βγάλτε τα από το φούρνο, αφήστε τα λίγο να κρυώσουν και ξανακόψτε τα στα ίδια σημεία με πριν, για να χωρίσουν τα παξιμαδάκια το ένα από το άλλο.

Χαμηλώστε το φούρνο στους 100 βαθμούς. Ξαπλώστε τα παξιμαδάκια σε δύο πια λαμαρίνες και βάλτε και τις δύο μαζί στο φούρνο, στο αέρα καλύτερα, για περίπου μία ώρα, ώστε να φρυγανιστούν και να ροδίσουν. Καλό είναι, για να αποκτήσουν ομοιόμορφο χρώμα, να γυρίσετε τα παξιμαδάκια τα πάνω κάτω αλλά και τις λαμαρίνες περίπου στη μισή ώρα φρυγανίσματος.

Σκανδαλιστικά μυρωδάτα! Ακόμα δε σας γαργάλισε τη μύτη το άρωμά τους;;;;

Μπισκότα με τζίντζερ, δηλαδή τζιντζερομπισκοτάκια!

 

Την πρώτη φορά που έφτασε στα χέρια μου τριμμένο τζίντζερ ήταν όταν πριν χρόνια η φίλη Νίτσα μού πάσαρε ένα βαζάκι, το οποίο έχοντας ξεκινήσει την καριέρα του από το ράφι του σούπερ μάρκετ και αφού πέρασε ένα διάστημα απραγίας στο ντουλάπι της αδερφής της, τελικά έφτασε στο δικό της ράφι μπαχαρικών απομονωμένο και δυστυχισμένο γιατί η Νίτσα δεν το έκανε παρέα. Και πώς να το κάνει άλλωστε, αφού οι γευστικές της επιλογές περιορίζονται αποκλειστικά στην Ελληνική παραδοσιακή κουζίνα;;;
Έτσι, το τζίντζερ ήρθε σε μένα! Η αλήθεια είναι ότι η μυρωδιά του δε μου ήταν και τόσο ευχάριστη, αλλά έκανα κάποιες προσπάθειες να το συνδυάσω σε κάποια πιάτα. Φεύ! Η οικογένεια με απογοήτευσε τόσο πολύ, με αποκορύφωμα εκείνα τα Χριστούγεννα που έφτιαξα σούπα κολοκύθας και την εμπλούτισα με τζίντζερ, με αποτέλεσμα όλοι μα όλοι να την απορρίψουν. Ακόμα κλαίω για τον κόπο μου!
Εννοείται ότι το πολυταξιδεμένο βαζάκι σε κάποια από τις εκκαθαρίσεις του ντουλαπιού κατέληξε στα σκουπίδια...Τί άδικο τέλος!

Τις προάλλες που χάζευα στο foodbuzz.com τις τοπ συνταγές της ημέρας "σκόνταψα" σε κάτι μπισκοτάκια με τζίντζερ και θυμήθηκα ότι είναι αρκετά γνωστά έως συνηθισμένα στο εξωτερικό, ιδιαίτερα τις ημέρες των Χριστουγέννων. Μιας και η συνταγή φαινόταν (και ήταν) εύκολη, οργανώθηκα και το άλλο πρωί πέρασα από το παραδοσιακό μπαχαροπωλείο στην Παλιά Πόλη και πήρα ένα μικρό σακουλάκι κόστους 46 ολόκληρων λεπτών. Έπρεπε να δώσω άλλη μία τζιντζεροευκαιρία στον εαυτό μου!
Μετά το μεσημεριανό φαγητό και μέσα σε μισή ώρα έβγαιναν από το φούρνο τα πρώτα τζιντζεροκούκις μαλακά μαλακά όπως πρέπει και σκανδαλιστικά μυρωδάτα. Η αδερφή μου, φημισμένη τελευταίως για την εγκράτειά της, ενέδωσε όχι σε ένα, ούτε σε δύο αλλά σε τρία μπισκότα! Μεγάλη κατάχρηση. Σε αντίστοιχη κατάχρηση υπέκυψε και ο καλός μου, που τα τρώει δύο-δύο το πρωί με τον καφέ.
Γι' αυτό σας προειδοποιώ: εάν θέλετε να γλιτώσετε από θερμίδες μην επιχειρήσετε να τα φτιάξετε...κανείς δε μπορεί να φάει μόνο ένα!

Μπισκότα με Τζίντζερ
η αυθεντική συνταγή στο  http://thedutchbakersdaughter.blogspot.com/

225 γρ. βούτυρο ή μισό μισό με μαργαρίνη

1 κούπα ζάχαρη

1 αβγό

1/4 κούπας μελάσσα

1 κουταλιά σόδα

1/4 κουταλάκι αλάτι

1 κουταλάκι κανέλλα

½ κουταλάκι κάρδαμο

¼ κουταλάκι γλυκάνισσο αλεσμένο

1/2 κουταλάκι τζίντζερ σε σκόνη

2 1/4 κούπες αλεύρι

Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 175 βαθμούς

Ξεκινάμε από το ότι το βούτυρο πρέπει να είναι μαλακό, όχι υγρό όμως. Το χτυπάμε στο μίξερ καλά με τη ζάχαρη μέχρι να φουσκώσει και να ασπρίσει το μείγμα.

     Προσθέτουμε το αβγό συνεχίζοντας το χτύπημα.

Προσθέτουμε τη μελάσσα. Για τους μη γνώστες η μελάσσα είναι παράγωγο του ζαχαροκάλαμου, κάτι σαν μαύρη ζάχαρη. Είναι εξαιρετικά υγιεινή τροφή πλούσια σε σίδηρο.

Αφού ανακατευτεί και η μελάσσα σταματάμε το μίξερ και ρίχνουμε όλα τα στερεά υλικά. Προτιμάμε το αλεύρι να είναι κοσκινισμένο. Ανακατεύουμε στη χαμηλή ταχύτητα του μίξερ ίσα ίσα μέχρι να ομογενοποιηθεί το μείγμα.
Η ζύμη που θα προκύψει θα είναι μαλακή και θα κολλάει στο χέρι.

    Σε ένα βαθύ πιάτο ρίχνουμε λίγη ζάχαρη. Με ένα μικρό κουταλάκι παίρνουμε λίγη ζύμη και τη βάζουμε στο πιάτο με τη ζάχαρη. Με τα χέρια μας γυρνάμε τη ζύμη ώστε να πιάσει γύρω γύρω ζάχαρη προσπαθώντας παράλληλα να τη σχηματοποιήσουμε κάπως στρογγυλή. Μην περιμένετε ότι θα φτιάξετε όμορφα μπαλάκια!

   
Βάλτε τα μπαλάκια σε λαμαρίνα με αντικολλητικό χαρτί και ψήστε τα για 12 λεπτά. Όχι παραπάνω, μόνο 12!

  
Αφήστε τα μπισκότα για πέντε λεπτά στη λαμαρίνα και έπειτα βάλτε τα σε μία σχάρα για να κρυώσουν.

Διατηρούνται για αρκετές μέρες σε αεροστεγή συσκευασία ή σε σιδερένιο κουτί. Νομίζω ότι είναι μια πολύ ωραία ιδέα για δώρο, αν πάτε σε φιλικό σπίτι για σουαρέ!

Όταν το Brownie συναντά το cookie

 

Φανταστείτε ότι θέλετε να καταβροχθίσετε ένα αμαρτωλό σοκολατένιο μπράουνι, αλλά και ότι ως λάτρεις των cookies άνετα θα υποκύπτατε και σε ένα-δύο κούκις που έχετε στο ντουλάπι. Έστω ότι τρώτε απ’ όλα. Ωραία. Φανταστείτε τώρα τις τύψεις που αρχίζουν να γεννιούνται αφού έχετε σκουπίσει τα χείλη σας και από το τελευταίο ίχνος αμαρτίας. Μάλλον ήδη σκέφτεστε το παχυντικό αδίκημα που διαπράξατε.

Αν, όμως, γινόταν να είχατε με μία μπουκιά και τα δύο αυτά γλυκά μαζί; Και διπλή απόλαυση και λιγότερες θερμίδες. Εεεεε; Ωραία δεν τα λέω;;

Λοιπόν, η νέα μόδα της ζαχαροπλαστικής είναι τα 2 σε 1 Brookies. Με μαλακιά υγρή σοκολατένια βάση μπράουνι και από πάνω μαστιχωτή ζύμη κούκις με κομμάτια σοκολάτας. Δε μπορώ να περιγράψω διαφορετικά αυτή τη θεϊκή σύλληψη, που ακόμα και γράφοντας εξιτάρει τις αισθήσεις μου.

Η αρχή έγινε από αυτό εδώ το μπλογκ, έπειτα διανθίστηκε με άλλες εκδοχές. Εγώ κατέληξα σε αυτή την απλή εκδοχή που έκανε θραύση σε όσους το δοκίμασαν. Δύο εκ των δοκιμαστών απεφάνθησαν ότι είναι ό,τι καλύτερο έχω φτιάξει μέχρι τώρα. Διαφωνώ, απλά τους ταιριάζει καλύτερα σαν γεύση από κάποια άλλη παρασκευή.

Πάμε λοιπόν για Brookies!

Brookies

Για τη ζύμη του Brownie

75 γρ. βούτυρο

125 γρ. σοκολάτα

125 γρ. ζάχαρη

2 αβγά

75 γρ. αλεύρι

1 πρέζα αλάτι

50 γρ. κοπανισμένους ξηρούς καρπούς, προαιρετικά

Για τη ζύμη των Cookies

135 γρ. καστανή ζάχαρη

120 γρ. βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου

1 αβγό

165 γρ. αλεύρι

1 κουταλάκι baking powder

110 γρ. σοκολάτα τεμαχισμένη (έβαλα με 80% κακάο)

Για το μπράουνι

Σε πολύ χαμηλή φωτιά ή σε μπεν μαρί λιώστε το βούτυρο με τη σοκολάτα και το αλάτι. Προσθέστε τη ζάχαρη και ανακατέψτε με το γδάρτη. Αφήστε το να κρυώσει (εγώ το βάζω για λίγο στο ψυγείο). Όταν πέσει η θερμοκρασία ρίξτε μέσα ένα ένα τα αβγά ανακατεύοντας μέχρι να ομογενοποιηθούν. Τέλος, ρίξτε με μιας μέσα και το αλεύρι και ανακατέψτε ζωηρά με το γδάρτη.

Για τα κούκις

Χτυπήστε στο μίξερ χειρός το βούτυρο με τη ζάχαρη μέχρι να φουσκώσει και να ασπρίσει. Προσθέστε το αβγό. Ρίξτε μέσα το αλεύρι με το baking powder και ανακατέψτε ελάχιστα, ίσα ίσα να απορροφηθεί το αλεύρι. 5 δευτερόλεπτα, όχι παραπάνω! Προσθέστε και την τεμαχισμένη σοκολάτα και ανακατέψτε τη με μία κουτάλα ή με μία σπάτουλα.

Πάρτε ένα τετράγωνο τσέρκι 20x20 ή ό,τι άλλο έχετε, ντύστε το με αλουμινόχαρτο και βάλτε μέσα τη ζύμη του μπράουνι. Από πάνω βάλτε σε κομμάτια, από εδώ κι από εκεί τη ζύμη των κούκις. Δε χρειάζεται να την απλώσετε, θα απλώσει μόνη της με το ψήσιμο.

Ψήστε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για 25 λεπτά περίπου. Μπορεί να έχετε ένα θέμα με το ψήσιμο, μού προέκυψε και εμένα. Την πρώτη φορά πήρε μία ώρα για να ψηθεί (!) και στο κέντρο κρατούσε πολύ υγρό ακόμα. Τη δεύτερη φορά στη μισή ώρα (!!) ήταν ήδη στεγνό. Καλύτερα πάντως να είναι πιο υγρό μέσα παρά στεγνό…παρακολουθήστε το…