Αρωματικη κολοκυθόσουπα

Μύρισε φθινόπωρο; Γι'αυτό μού μύρισε κολοκύθα... Αυτό το πλούσιο σε βιταμίνες λαχανικό με το πανέμορφο χρώμα. Αν ακολουθείτε διατροφή ή δίαιτα τιμήστε το δεόντως μιας και έχει μεγάλη περιεκτικότητα σε νερό και είναι πολύ θρεπτικό. Δυστυχώς άργησα να εκτιμήσω τη γεύση της κολοκύθας, προφανώς επειδή δεν την είχα δοκιμάσει σωστά μαγειρεμένη. Παραδοσιακά, στη Ρόδο μαγειρεύεται στο φούρνο αφού σωταριστεί πρώτα λίγο στο τηγάνι μαζί με κρεμμύδι, ρίγανη και γραβιέρα τριμμένη. Όμως, η εκδοχή της σούπας, που κατά τη γνώμη μου μας ήρθε από τα εξωτερικά έχει το πλεονέκτημα ότι έχει λιγότερες θερμίδες και λόγω νερού χορταίνει περισσότερο. Σπεύσατε, λοιπόν, στη λαϊκή και αγοράστε ένα ωραίο κομμάτι κολοκύθας, χωρίς χτυπήματα, κατά προτίμηση από τη μεριά που δεν έχει σπόρια. Φτιάξτε σουπίτσα για ελαφρύ μεσημεριανό ή για χορταστικό βραδυνό.

Κολοκυθόσουπα

1 κιλό και 200 γραμμάρια κολοκύθα καθαρισμένη
1 μεγάλο κρεμμύδι χοντροκομμένο
4 σκελίδες σκόρδο 
2 κλωναράκια φρέσκια ρίγανη
2 κλωναράκια φρέσκο θυμάρι
μισό κουταλάκι κύμινο
νερό
1 φρέσκο ζωμό κοτόπουλο
150 γρ. μασκαρπόνε
4 κουταλιές ελαιόλαδο
αλάτι-πιπέρι

Σε βαθιά κατσαρόλα βάλτε το ελαιόλαδο να ζεσταθεί καλά και ρίξτε μέσα το κρεμμύδι για να σωταριστεί ελαφρώς. Προσθέστε το σκόρδο ολόκληρο και την κολοκύθα κομμένη σε κομμάτια. Ανακατέυετε καλά με την κουτάλα σας, ώστε να λαδωθούν καλά όλα τα κομμάτια κολοκύθας. Ρίξτε μέσα τη ρίγανη και το θυμάρι (καλύτερα μόνο τα φύλλα τους) και αφήστε τα για 2-3 λεπτά να σωταριστούν. Θα δώσουν πιο έντονο άρωμα έτσι.

Προσθέστε ζεστό νερό, τόσο ώστε να καλύπτονται τα λαχανικά κατά ένα δάχτυλο. Ρίξτε και το ζωμό, ανακατέψτε τον για να διαλυθεί. Θα μου πείτε, ανάγκη είναι ο ζωμός; Όχι, απαντώ, αν και ενισχύει τη γεύση. Εννοείται ότι αν είστε ποοολύ προκομμένοι αναγνώστες μπορείτε να φτιάξετε σπιτικό ζωμό :-)
Μισοσκεπάστε την κατσαρόλα με το καπάκι και χαμηλώστε τη φωτιά στο χαμηλό. Βράστε μέχρι να δείτε ότι έχει ψηθεί τελείως η κολοκύθα. Θέλει περίπου 20 λεπτά. Αν κρίνετε ότι το νερό έχει εξατμιστεί προσθέστε και πάλι λίγο ζεστό, με φειδώ όμως.

 Όταν η σούπα είναι έτοιμη, σβήστε τη φωτιά και ρίξτε μέσα το μασκαρπόνε. Αν δεν έχετε μασκαρπόνε βάλτε κρέμα γάλακτος ή τυρί κρέμα ή παραλείψτε το εντελώς. Ελέγξτε το αλάτι, βάλτε πιπέρι και τέλος κάντε τη σούπα βελουτέ χρησιμοποιώντας τη ράβδο. Αν σας φαίνεται πολύ πηχτή, γι'αυτό υπάρχει το νεράκι. Είναι σημαντικό να πετύχετε τη σωστή πυκνότητα. Το πολύ πηχτό παραπέμπει σε τροφή μωρού, ενώ το πολύ αραιό σε ζουμί. Θέλουμε κάτι το ενδιάμεσο.

Σερβίρετε με φρυγανισμένο ψωμάκι.

Μουσταλευριά από...Σπίτι

Η Μουσταλευριά είναι ένα από τα πιο υγιεινά επιδόρπια, το οποίο δε λείπει ποτέ τέτοια εποχή από το σπίτι μας. Αυτή την κρεμούλα με την ελαφρά ξινούτσικη γεύση και την υπέροχη υφή, εμείς την καταναλώνουμε οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας. Η βερσιόν που ακολουθούμε δεν είναι αυτή με τον κανονικό μούστο, που έχει υποστεί ζύμωση, αλλά με απλό, δροσερό χυμό από σταφύλι. Απαραίτητο, όμως, είναι να έχετε και έναν αποχυμωτή στο σπίτι, για να πάρετε το χυμό από το φρούτο. Δεν είναι απαραίτητο να αγοράσετε το πιο ακριβό σταφύλι, φτάνει να είναι αρωματικό, με κουκούτσια ή χωρίς.
Πλύντε καλά το σταφύλι, περάστε το από τον αποχυμωτή και αρχίστε να μετράτε τα ποτήρια του χυμού. Τρία ποτήρια δίνουν περίπου 5 μπολάκια κρέμας.

Σπιτική Μουσταλευριά
φρέσκο χυμό σταφυλιού
κόρν φλάουρ
1 κλωναράκι αρμπαρόριζα (ροδοσταμιά, για τους ροδίτες)
κανέλλα για πασπάλισμα

Υπολογίστε ότι για κάθε ποτήρι χυμό, θα βάλετε αντίστοιχο αριθμό κορν φλάουρ σε γεμάτες (όχι υπερφορτωμένες) κουταλιές της σούπας. 
Κρατήστε ένα μέρος από το χυμό πριν βράσει και βάλτε τον μέσα σε ένα μπολάκι μαζί με το κορν φλάουρ. Ανακατέψτε να διαλυθεί. Βάλτε να ζεσταθεί ο υπόλοιπος χυμός μαζί με την αρμπαρόριζα.

 Θα πρότεινα να μην αντικαταστήσετε την αρμπαρόριζα με βανίλια ή άλλο αρωματικό φυτό. Η γεύση και το άρωμά της είναι μοναδικά και δένουν εντελώς αρμονικά με τη γεύση του σταφυλιού. Δε νομίζω ότι είναι δύσκολο να βρείτε. Μπορείτε ακόμα να αγοράσετε μια γλάστρα από το φυτώριο και να την έχετε στο μπαλκόνι σας. Πρόκειται για πολύ ανθεκτικό φυτό.

Όταν αρχίσει να βράζει ο χυμός ρίξτε μέσα το διαλυμένο στο χυμό κορν φλάουρ, ανακατεύοντας συνεχώς, με τρόπο ώστε η κουτάλα να αγγίζει τον πάτο της κατσαρόλας. Χαμηλώσετε τη φωτιά και αφήστε να βράσει για 2 λεπτά, πάντα ανακατεύοντας.
Μοιράστε την κρέμα σε μπολάκια, πασπαλίστε με κανέλλα και αφήστε τη να κρυώσει. Σκεπάστε τα μπολάκια με μεμβράνη και διατηρήστε την κρέμα στο ψυγείο.



Υ.Γ: αν κάνετε μεγάλη δόση μπορείτε αντί για μπολάκια να χρησιμοποιήσετε ένα ταψί, ώστε να σερβίρετε την κρέμα σε κομμάτι.

Υγιεινές μαλακές μπάρες με νιφάδες Κινόα

Οι πρώτοι άνθρωποι που δοκίμασαν τους σπόρους της Κινόα ήταν οι Ίνκας, στις Άνδεις. Αν και έχουν περάσει 3.000 χρόνια από τότε, η Κινόα τα τελευταία χρόνια κάνει δυναμική επανεμφάνιση στη σύγχρονη κουζίνα έχοντας ως βασικό πλεονέκτημά της την υψηλή θρεπτική της αξία, τη μεγάλη περιεκτικότητα σε πρωτείνη και το γεγονός ότι είναι πλούσια σε φυτικές ίνες. Για περισσότερες λεπτομέριες σχετικά με την Κινόα πατήστε ένα κλικ εδώ.

Τελευταίως, σκέφτηκα να ασχοληθώ με το συστατικό αυτό, μιας και έχει τα χίλια καλά, όμως τρεις φορές που πήγα σε κεντρικό κατάστημα με βιολογικά είδη η απάντηση ήταν "μας τελείωσε, έχουμε μόνο νιφάδες". Νιφάδες δεν τόλμησα να αγοράσω, το τόλμησε όμως η αδερφή μου, στην οποία ανέθεσα την αποστολή αγοράς Κινόα, αφού βρίσκεται καθημερινά στο κέντρο. Κάπως έτσι βρέθηκε ένα σακουλάκι με νιφάδες να στολίζει για μέρες τον πάγκο της κουζίνας, με όλους εμάς να το κοιτάζουμε με αρκετή περιφρόνηση.

Προχθες, λοιπόν, ήρθε η ώρα η καλή. Σκέφτηκα να χρησιμοποιήσω την κινόα αντί για βρώμη και να φτιάξω υγιεινές μπάρες. Στο λεπτό ανακάτεψα όλα τα υλικά μαζί και σε 20 λεπτά το γλυκό με τη χαλβαδοειδή υφή ήταν στο πιάτο. Αξιοπρεπέστατο, νόστιμο και υγιεινό. Αν είστε λάτρης της υγιεινής διατροφής φτιάξτε το οπωσδήποτε.

Υγιεινές μαλακές μπάρες με νιφάδες Κινόα
 1 κούπα νιφάδες Κινόα
1 πολύ ώριμη μπανάνα
6 κουταλιές γάλα (οποιουδήποτε είδους, ακόμη και σόγιας)
2 κουταλιές μέλι ή άλλη γλυκαντική ύλη (π.χ μελάσσα, καστανή ζάχαρη, πετιμέζι, χαρουπόμελο)
2 κουταλιές ξερή τριμμένη καρύδα
1 κουταλάκι κανέλλα
1/4 κουταλάκι γαρύφαλλο
λίγες σταφίδες
μερικά χοντροκομμένα αμύγδαλα (ή άλλο ξηρό καρπό)
50 γραμμάρια σοκολάτα κουβερτούρα σε κομματάκια

Σε ένα μπωλ λιώστε με το πιρούνι την μπανάνα, προσθέστε το μέλι, την κανέλλα και το γαρύφαλλο και ανακατέψτε. Ρίξτε μέσα το γάλα και ανακατέψτε ξανά. Προσθέστε την Κινόα, την καρύδα, τις σταφίδες, τα αμύγδαλα και τη σοκολάτα. Ανακατέψτε για να ομογενοποιηθούν τα υλικά.
Στρώστε λαδόχαρτο σε μια φόρμα του κέικ, απλώστε το μείγμα, πασπαλίστε το με επιπλέον κανέλλα και ψήστε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς για 20-25 λεπτά. Βυθίστε ένα μαχαίρι στη μέση για να ελέγξετε ότι έχει ψηθεί. Είναι έτοιμο όταν το μαχαίρι θα βγαίνει στεγνό.
Όσο είναι χλιαρό έχει υφή όπως ο σπιτικός χαλβάς. Κρυώνοντας γίνεται πιο στεγνό, αλλά και πάλι είναι ωραίο.

Σορμπέ Φράουλα

Το παγωτό φράουλα είναι από τα αγαπημένα μου. Όχι όμως αυτό που στη βάση του έχει γάλα με αποτέλεσμα να χάνεται η γεύση του φρούτου, αλλά αυτό που είναι φρουτένιο και δροσερό, σαν σορμπέ. Δύσκολα το βρίσκω πια στα γνωστά ζαχαροπλαστεία της Ρόδου, αν και κατά την εποχή που ήμουν μαθήτρια ήταν μια από τις λιγοστές γεύσεις παγωτού που αγοράζαμε από το πιο γνωστό ζαχαροπλαστείο του νησιού. Πριν μερικές μέρες δοκίμασα να φτιάξω το σορμπέ φράουλας, σύμφωνα με τις οδηγίες του David Lebovitz,  ειδικευμένου στα παγωτά. Όπως θα διαπιστώσετε, δεν είναι καμιά χρονοβόρα φιλοσοφία. Και, μπορεί ο ειδικός να χρησιμοποιεί παγωτομηχανή, εγώ όμως δε διαθέτω γι'αυτό την παρέκαμψα. Το σορμπέ προέκυψε πολύ πολύ καλό, σαν αυτό της παλιας εποχής, πολύ δροσιστικό, πολύ αρωματικό και πολύ οικονομικό.

Σορμπέ Φράουλας

500 γρ. φράουλες κομμένες σε φετάκια

3/4 κούπας ζάχαρη

μερικές σταγόνες λεμόνι

Προαιρετικά: 1 κουταλιά κονιάκ

 

Πλύντε τις φράουλες, κόψτε τες σε φετάκια, βάλτε τες σε ένα βαθύ μπολ και ρίξτε τους από πάνω τη ζάχαρη. Αφήστε τα για μία ώρα τουλάχιστον έτσι, μέχρι να κατεβάσουν οι φράουλες τα ζουμιά τους και να διαλυθεί εντελώς η ζάχαρη. Πολτοποιήστε τις φράουλες στο μπλέντερ ή με τη ράβδο (που ως γνωστόν κάνει θαύματα).

Βάλτε το μείγμα στην κατάψυξη μέχρι να παγώσει. Όχι, δεν το ανακάτεψα καμία φορά πριν να παγώσει τελείως. Και...voila!

Σκανδαλιστική Κρέμα Σοκολάτας

Με αυτή την κρέμα θα ξεχάσετε ό,τι ξέρατε μέχρι τώρα περί κρέμας σοκολάτας. Δικαίως, βέβαια, γιατί σε κάθε κουταλιά ακούσια θα βγάλετε διάφορους ήχους απόλαυσης. Αυτή η βαθιά, μεστή γεύση σοκολάτας μαζί με τη βελουδένια υφή είναι ο απόλυτος συνδυασμός. Και βέβαια ο απόλυτος εχθρός της δίαιτας. Αν έχετε παιδιά, θα σας λατρέψουν ακόμα περισσότερο αν τους τη φτιάξετε.
Αν νηστεύετε, αντικαταστήστε το γάλα με γάλα σόγιας και την κρέμα γάλακτος με κρέμα σόγιας. Τόσο απλά!
Αν φτιάχνετε τούρτες, τολμήστε να τη βάλετε ανάμεσα στα παντεσπάνια σας. Θα είναι υπέροχη!

Διαδικασία πανεύκολη, λίγη υπομονή μόνο θέλει στο ανακάτεμα.

Κρέμα Σοκολάτας
από το sandrakavital.blogspot.com

15 γρ. κακάο - 3 κουταλιές
15 γρ. κόρν φλάουερ - 4,5 κουταλάκια
30 γρ. ζάχαρη - 2 κουταλιές
240 γρ. γάλα
180 γρ. κρέμα γάλακτος
120 γρ. σοκολάτα κουβερτούρα
90 γρ. νουτέλα - 4 ή 5 κουταλιές
1 βανίλια
(πάντα οι κουταλιές είναι οι μεζούρες, όχι οποιοδήποτε κουτάλι)

Σε μια κατσαρόλα βάλτε το κακάο, το κόρν φλάουερ, τη ζάχαρη και μια πρέζα αλάτι. Ανακατέψτε με το γδάρτη και προσθέστε λίγο λίγο το γάλα και την κρέμα γάλακτος συνεχίζοντας το ανακάτεμα, για να αποφευχθούν τα πολλά κομπάκια.

Βάλτε την κατσαρόλα σε μέτρια φωτιά ανακατεύοντας συνέχεια με μια ξύλινη κουτάλα. Να φροντίζετε η κουτάλα να αγγίζει στον πάτο, ώστε να αποφευχθεί να κολλήσει το γάλα.

Όσο ανακατεύετε το μείγμα θα πήζει και τα κομπάκια θα διαλύονται. Θέλει υπομονή (10-15 λεπτά). Η σωστή πυκνότητα θα έχει επιτευχθεί εάν, καθώς "χαράζετε" μια γραμμή στον πάτο της κατσαρόλας με την κουτάλα η κρέμα παίρνει αυτή τη μορφή που βλέπετε.

Εκτός φωτιάς, προσθέστε την σοκολάτα κουβερτούρα τεμαχισμένη και ανακατέψτε μέχρι να λιώσει. Τέλος προσθέστε τη νουτέλα και τη βανίλια. Και πάλι ανακατέψτε μέχρι να ομογενοποιηθεί το μείγμα. Το αποτέλεσμα θα είναι αυτό.

Μην περιμένετε ότι θα μείνουν για πολλές μέρες στο ψυγείο, αν και μια χαρά διατηρούνται.

ΥΓ. Σήμερα, παραδόξως ο υπολογιστής μού επιτρέπει να κάνω την ανάρτηση, δε δέχεται όμως να βάλει την αρχική φωτογραφία οριζόντια! Μήπως να στρίψετε λίγο την οθόνη του υπολογιστή σας;;;;

Αφράτες, μυρωδάτες Ελιόπιτες

Πρόκειται για την αγαπημένη πίτα του αγαπημένου μου. Συνταγή από τη γιαγιά Λουκία, εκ Κύπρου. Γενικώς οι ελιές έχαιραν μεγάλης εκτίμησης στο σπίτι της τόσο, ώστε με τον παππού τις έτρωγαν για πρωινό μαζί με ψωμί. Όσες ελιόπιτες (ή ελιωτές κατά τη γιαγιά) έχω συναντήσει μοιάζουνε περισσότερο με μικρά ψωμάκια παρά με αυτήν εδώ την αφράτη αλλά μη ψωμοειδή εκδοχή. Ιδιαίτερο δε χαρακτήρα αποκτούν από το μείγμα κρεμμυδιού-δυόσμου που τις αρωματίζει υπέροχα. Εμείς τις απολαμβάνουμε όλες τις ώρες: για πρωινό, για σνακ, με τον καφέ αλλά και για βραδινό.
Σας εγγυώμαι ότι όχι μόνο δε θα ταλαιπωρηθείτε για να τις φτιάξετε αλλά θα γίνετε και φανατικοί τους.

Ελιόπιτες
(ακολουθώντας τη δοσολογία της γιαγιάς)

1 κούπα ανθρακούχο πορτοκαλάδα
1 κούπα παρά 2 δάχτυλα ελαιόλαδο
4 κούπες αλεύρι
4 κουταλάκια Baking Powder
1/2 κουταλάκι αλάτι

1 μεγάλο κρεμμύδι ψιλοκομμένο
1-2 κουταλιές ξερό δυόσμο (κατά βούληση)
4-8 ελιές μαύρες, αλατισμένες και ζαρωμένες δηλαδή ζούπες

Πάρτε μια μεγάλη λεκάνη, ρίξτε μέσα το λάδι και την πορτοκαλάδα. Από πάνω ρίξτε το αλεύρι, το Baking Powder και το αλάτι. Ανακατέψτε καλά ώστε να ενωθούν τα υλικά. Ζυμώστε για ένα δεκάλεπτο (αν βαριέστε αφήστε το μίξερ να το κάνει). Η ζύμη θα πρέπει να είναι μαλακή αλλά να μην κολλάει. Αφήστε τη σκεπασμένη με μια πετσέτα να ξεκουραστεί κανένα τεταρτάκι.

Ψιλοκόψτε στο χέρι ή στο μούλτι το κρεμμύδι. Με τα χέρια σας τρίψτε από πάνω το δυόσμο και ανακατέψτε

 Χωρίστε τη ζύμη σε 4 ισομερή τεμάχια. Ανοίξτε τα ένα-ένα σε σχήμα ορθογώνιο παραλληλόγραμμο. Προσέξτε να ανοίξετε το ζυμάρι αρκετά λεπτό, διαφορετικά, όταν ψηθεί και φουσκώσει θα είναι πολύ χοντρό. Απλώστε από πάνω αρκετό από το μείγμα κρεμμυδιού και ψιλοκόψτε 1-2 ελιές. Αν θέλετε μπόλικη ελιά βάλτε 2. Αν δε θέλετε αρκετή βάλτε 1. Αρχίστε να ρολάρετε το φύλλο από τη φαρδιά του πλευρά.

 Τοποθετήστε τα μπαστούνια στο ταψί αραιά μεταξύ τους. Αν σας αρέσει το σουσάμι, πριν τα βάλετε στο ταψί κυλίστε τα μέσα σε σουσάμι. Τα κυλάμε και δεν τα πασπαλίζουμε για να κολλήσει καλά το σουσάμι. Κόψτε λοξά τα μπαστούνια σε μικρά κομμάτια. Ψήστε για περίπου μία ώρα σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς, μέχρι να πάρουν ένα ωραίο χρώμα.

 Δεν είναι υπέροχες;;;

Light Spring Rolls με φύλλο ρυζιού

 

Ανέκαθεν μου άρεσε η κινέζικη κουζίνα. Και σε εμένα και στην αδερφή μου. Τον καιρό όμως που ήμασταν μικρές η Ρόδος δεν διέθετε κινέζικο εστιατόριο. Δε φαντάζομαι να φαντάζεστε ότι είμαι τόσο μεγάλη! Απλά, την εποχή εκείνη το νησί διέθετε μόνο ταβέρνες και παρακμιακά τουριστικά εστιατόρια, τα οποία δε λένε με τίποτα να επηρεαστούν από καμία κρίση! Την κινέζικη κουζίνα, λοιπόν, τη δοκιμάσαμε πρώτη φορά στην Κύπρο και γίναμε φανατικές της από τότε. Φανταστείτε ότι ένας από τους λόγους για τους οποίους θέλαμε να πάμε στην Κύπρο ήταν και το να φάμε κινέζικα. Με τον καιρό κινέζικα εστιατόρια ξεφύτρωσαν και στη Ρόδο, ίσως όχι τόσο ανώτερης ποιότητας όσο τα της Κύπρου, όμως μας κάλυπταν. Βεβαίως, οι συγγενείς εκ Κύπρου ακόμα και τώρα όταν τους επισκεπτόμαστε φροντίζουν να μας τραπεζώσουν σε κινέζικο εστιατόριο!
Εννοείται ότι τα spring rolls είναι συνώνυμα της κινέζικης κουζίνας. Αυτό όμως που δεν ήξερα ήταν η εναλλακτική τους εκδοχή, νόστιμη και light, την οποία μας γνώρισε η Chuong, ιδιοκτήτρα του εστιατορίου Asian Meze στη Ρόδο. Πρόκειται για το μακράν καλύτερο ασιατικό εστιατόριο του νησιού! Γι' αυτή την εκδοχή χρησιμοποιείται φύλλο ρυζιού αντί για κοινό φύλλο, το οποίο δεν τηγανίζεται αλλά μουσκεύεται σε νερό για περίπου ένα λεπτό. Μέσα μπορείς να τυλίξεις ό,τι λαχανικά θέλεις ή και κομμάτια κρέας (ψημένα, ε;) συντροφιά με νούντλς ρυζιού. Από πάνω ρίχνεις την αγαπημένη σου κινέζικη σάλτσα και μέσα σε μερικά λεπτά απολαμβάνεις το ταξίδι στην Κίνα, γρήγορο, γευστικό, οικονομικό και καθόλου βαρύ για το στομάχι.
Σας παρουσιάζω την δική μου δημιουργία που περιλάμβανε ψιλοκομμένο λάχανο, τριμμένο καρότο, ψαχνό από φτερούγες κοτόπουλο (είχαν περισσέψει από άλλο φαγητό), νούντλς ρυζιού, μαυροσούσαμο, παπαρουνόσπορο, αλάτι και πιπέρι. Για πιο κινέζικη εκδοχή βάλτε και φύτρες σόγιας ή φασολιών.

Νομίζω ότι είναι ένας μεζές που τόσο άνετα προσαρμόζεται στα γούστα του καθενός αλλά και στο περιεχόμενο του ψυγείου, οπότε δε δίνω υλικά και ποσότητες.

Τα φύλλα ρυζιού τα βρήκα στο σούπερ μάρκετ που έχει και του πουλιού το γάλα. Για να τα χρησιμοποιήσω πήρα μια καθαρή πετσέτα, την άπλωσα στον πάγκο, έβαλα δίπλα ένα μπολ με κρύο νερό και μέσα σε αυτό έβαζα ένα-ένα τα φύλλα ρυζιού μέχρι να μαλακώσουν. Βγάζοντάς τα από το νερό τα άπλωνα πάνω στην πετσέτα, τα σκούπιζα από το περιττό νερό και τα γέμιζα με τα λαχανικά και τα νούντλς. Τα τύλιγα, τους έριχνα μια πικάντικη κινέζικη σάλτσα και τα καταβρόχθιζα...Σκέτη κόλαση, χωρίς θερμιδικές τύψεις, ευτυχώς.
Πάρτε μια γεύση από τη διαδικασία...

Απορείτε πώς ψήνονται τα νούντλς ρυζιού; Βράστε νερό και εκτός φωτιάς ρίξτε μέσα τα νουντλς. Ανακατέψτε τα λίγο και αφήστε τα μερικά λεπτά, έως ότου μαλακώσουν. Γρήγορο;;;;

Μήλο ψητό σε αλάτι και αλμυρή καραμέλα βουτύρου

Για ψάρι ψημένο μέσα σε κρούστα από χοντρό αλάτι, προφανώς έχετε ακούσει. Το ίδιο μάλλον και για κρέας ψημένο με την ίδια μέθοδο. Έχετε όμως ακούσει για μήλο ψημένο σε χοντρό θαλασσινό αλάτι; Ούτε εγώ είχα, μέχρι πρότεινος, οπότε και το είδα στη γαλλική εκπομπή telematin.
Αν και δεν τρώω τα ψάρια ξέρω ότι με αυτή τη μέθοδο η πρώτη ύλη ψήνεται αργά και ομοιόμορφα, εγκλωβίζοντας μέσα της όλους τους χυμούς και τα θρεπτικά συστατικά. Γι' αυτό και μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρουσα η προσαρμογή της για φρούτα. Συν τοις άλλοις το πονηρό μυαλό μου πήγε σε ένα τσουβάλι γνήσιο, καθαρό, χοντρό  θαλασσινό αλάτι που μας έστειλε ο κύριος Μανόλης από την Κάρπαθο το καλοκαίρι.
Παρέα με τον Αντώνη εγκατασταθήκαμε στην κουζίνα, εγώ παίζοντας με το αλάτι κι εκείνος διαβάζοντας εφημερίδα...!
Δε θέλει ούτε καμία φιλοσοφία ούτε καμία δεξιοτεχνία για να αποκτήσετε ένα μηλαράκι ψημένο αλλά τραγανό, με πλούσια νόστιμα ζουμάκια με άρωμα κανέλλας, και ελαφρώς αλμυρή γεύση εάν φάτε και τη φλούδα.
Είναι ένα πραγματικά γκουρμέ ελαφρύ επιδόρπιο. Το μόνο που απαιτεί είναι μεγάλη ποσότητα χοντρού αλατιού.

Μήλο ψητό σε αλάτι

Μισό κιλό χοντρό θαλασσινό αλάτι
1/2 κουταλάκι κανέλλα
1 ασπράδι αβγού
λίγο νερό

Ανακατέψτε στο αλάτι την κανέλλα και το ασπράδι. Με το χέρι σας ανακατέψτε καλά, σαν να ζυμώνατε, μέχρι να δείτε ότι το μείγμα αρχίζει να γίνεται συμπαγές. Αν χρειαστεί προσθέστε λίγο νερό.

 

 Σε λαμαρίνα στρώστε αντικολλητικό χαρτί και φτιάξτε μια στρογγυλή βάση αλατιού όπου επάνω θα βάλετε να καθήσει το μήλο.

Βάλτε το μήλο και "χτίστε το" μέσα στο αλάτι φτιάχνοντας ένα μικρό λοφάκι.

 

Ψήστε το σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς για 15 λεπτά. Όταν το βγάλετε από το φούρνο η κρούστα θα έχει σκληρύνει πολύ και θα πρέπει να τη σπάσετε για να αποκαλυφθεί το μηλαράκι. Αν θέλετε μπορείτε να το αφήσετε να ψηθεί για 20 λεπτά, αλλά προσωπικά μου αρέσει να μένει τραγανό και μυρωδάτο.

Η καραμέλα που συνδυάζει τέλεια το δημιούργημά σας έχει το χαρακτηριστικό ότι είναι ελαφρά αλμυρή. Τόσο ώστε να γαργαλά τον ουρανίσκο. Θυμίζει πολύ τις καραμέλες βουτύρου baloo...


Αλμυρή καραμέλα βουτύρου
160 γρ. ζάχαρη
80 γρ. βούτυρο κατά προτίμηση αλατισμένο
40 γρ. κρέμα γάλακτος
1 πρέζα αλάτι (βάλτε παραπάνω αν δεν χρησιμοποιήσετε αλατισμένο βούτυρο)

Βάλτε την ζάχαρη σε ένα τηγανάκι σε δυνατή φωτιά μέχρι να λιώσει.

Όταν λιώσει η ζάχαρη και γίνει καραμέλα με ωραίο χρώμα αποσύρετε από τη φωτιά και ρίξτε μέσα το βούτυρο.

Ανακατέψτε καλά. Προσθέστε και την κρέμα γάλακτος. Επιστρέψτε την καραμέλα στη φωτιά σε μέτρια θερμοκρασία και ανακατέψτε καλά μέχρι να ομογενοποιηθούν τα υλικά.

Όσο κρυώνει η καραμέλα τόσο πήζει. Αυτό δε μας ανησυχεί γιατί ανά πάσα στιγμή μπορεί να ξαναγίνει παχύρρευστη ζεσταίνοντάς τη στο φούρνο μικροκυμάτων ή σε μπεν μαρί.

Θαυμάστε το αποτέλεσμα:

Παξιμαδάκια με γλυκάνισο

Αν κάτι δε λείπει σχεδόν ποτέ από το σπίτι της μαμάς μου είναι αυτά τα παξιμαδάκια γλυκανίσου, τα οποία ενίοτε συνοδεύουν τον καφέ της και συστηματικά αποτελούν μέρος του πρωινού του μπαμπά. Δε λέω, κι εγώ τα τρώω για πρωινό βουτώντας τα σε κρύο γάλα, αλλά γενικά αποφεύγω να τα έχω στο σπίτι μου, γιατί αποτελούν πειρασμό.
Η αλήθεια είναι ότι όποιος τα δοκιμάζει ζητάει τη συνταγή. Πρόσφατα χρειάστηκε να τη δώσουμε σε δύο φίλες της οικογένειας, ενώ προχθές και η κυρία Έλλη μού ζήτησε να μάθει το know-how. Νισάφι πια, είπα, και αποφάσισα ότι τα παξιμαδάκια θα γίνονταν η επόμενη ανάρτηση του μπλογκ για να παραπέμπω εκεί (εδώ δηλαδή) κάθε ενδιαφερόμενο. Και μιας και σήμερα, αντί να ξυπνήσω στις 7.30 το πρωί ξύπνησα στις 6.30 (όχι, δεν πήρα χαμπάρι την αλλαγή της ώρας) μπήκα πουρνό πουρνό στην κουζίνα για να φουρνίσω και να ξεπεράσω τα νεύρα από το ά δ ι κ ο πρωινό ξύπνημα.

Παξιμαδάκια με γλυκάνισο

1 κούπα ζάχαρη
1 κούπα πορτοκαλάδα
1 κούπα σπορέλαιο
1 κουταλάκι σόδα
3/4 φλυτζανάκι τριμμένο γλυκάνισο
2 κουταλάκια baking powder
800 γρ. αλεύρι (περίπου)

Ξεκινήστε αλέθοντας το γλυκάνισο. Δεν παίρνουμε τον αστεροειδή, αλλά τα σποράκια. Τα αλέθουμε όχι μόνο για να δώσουν όοοολο το άρωμά τους, αλλά και για να μην κάνουν κρατς-κρουτς στο στόμα. Αν δεν έχετε το ειδικό μαγικό μύλο κοπανίστε τα στο γουδί.

Σε μία λεκάνη βάλτε τη ζάχαρη μαζί με όλα τα υγρά (πορτοκαλάδα, λάδι) και τη σόδα.

Προσθέστε και το γλυκάνισο. Το μείγμα θα πάρει ένα έντονο σκούρο χρώμα.

Προσθέστε λίγο από το αλεύρι και τα δύο κουταλάκια μπέικιν πάουντερ.

Ανακατέψτε με το γδάρτη μέχρι να γίνει παχύρρευστος χυλός.

Συνεχίστε να προσθέτετε αλεύρι, ζυμώνοντας πια με το χέρι σας. Η ζύμη που θα προκύψει θα πρέπει να είναι μαλακιά και αφράτη, ελάχιστα κολλώδης, χωρίς όμως να αφήνει υπολείμματα στο χέρι. Αν βάλετε παραπάνω αλεύρι η ζύμη θα σφίξει πολύ και τα παξιμαδάκια σας θα γίνουν πέτρες! Στα υλικά αναφέρω 800γρ. αλεύρι, όμως αυτό δε σημαίνει ότι μπορεί να χρειαστεί λιγότερο ή περισσότερο. Εμένα σήμερα μου πήρε 770 γραμμάρια. Ο κανόνας που πρέπει να τηρηθεί περιγράφτηκε 4 γραμμές πιο πάνω...

Χωρίστε τη ζύμη σε τέσσερα ίσα κομμάτια. Στην ανάγκη ζυγίστε το συνολικό βάρος της ζύμης, διαιρέστε δια του τέσσερα και αρχίστε να ζυγίζετε ένα ένα τα κομμάτια, ώστε να έχουν το ίδιο βάρος. Αν πάλι βαριέστε ή αν "κόβει το μάτι σας" κάντε το χωρίς βαρετές αριθμητικές πράξεις.

Φτιάξτε 4 μπαστούνια και πατήστε τα λίγο από πάνω για να γίνουν πιο πλακουτσωτά.
Βάλτε τα σε μία λαμαρίνα επάνω σε αντικολλητικό χαρτι και με ένα μαχαιράκι (χωρίς δόντια) κόψτε τα σε πάχος ενός εκατοστού.

Ψήστε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 για περίπου μισή ώρα, μέχρι να πάρουν χρυσαφί χρώμα. Βγάλτε τα από το φούρνο, αφήστε τα λίγο να κρυώσουν και ξανακόψτε τα στα ίδια σημεία με πριν, για να χωρίσουν τα παξιμαδάκια το ένα από το άλλο.

Χαμηλώστε το φούρνο στους 100 βαθμούς. Ξαπλώστε τα παξιμαδάκια σε δύο πια λαμαρίνες και βάλτε και τις δύο μαζί στο φούρνο, στο αέρα καλύτερα, για περίπου μία ώρα, ώστε να φρυγανιστούν και να ροδίσουν. Καλό είναι, για να αποκτήσουν ομοιόμορφο χρώμα, να γυρίσετε τα παξιμαδάκια τα πάνω κάτω αλλά και τις λαμαρίνες περίπου στη μισή ώρα φρυγανίσματος.

Σκανδαλιστικά μυρωδάτα! Ακόμα δε σας γαργάλισε τη μύτη το άρωμά τους;;;;