Αλμυρό Κέικ

 Το ότι το έχω παρακάνει με τα κέικ και τα γλυκά είναι μία σκληρή αλήθεια, η οποία επιβεβαιώνεται από το ότι τα ρούχα μου έχουν αρχίσει να τεντώνουν πάνω μου. Όμως, όπως και να το κάνουμε, έχω "φάει κόλλημα" με τα κέικ, τόσο που, ενώ έπεισα τον εαυτό μου να μην είναι κέικ η επόμενη ανάρτηση, τελικά κατέληξα σε ένα κέικ, αλλά τί κέικ; Σε αλμυρό αυτή τη φορά.
Το αλμυρό κέικ δεν είναι κάτι το πρωτότυπο, υπάρχει στη μαγειρική από τότε που με θυμάμαι, αφού μάς το έφτιαχνε η μαμά, θυμάμαι όμως επίσης και τη χαρακτηριστική ενοχλητική αλευρίλα σε κάθε μπουκιά αλλά και το πόσο σκληρό ήταν στο στόμα.
Όμως, με αυτό το κέικ που ξεπρόβαλε από το φούρνο σήμερα, επιτέλους κατάλαβα τί πάει να πει αφράτο, ζουμερό και νόστιμο αλμυρό κέικ. Οι μυρωδιές-γεύσεις που επιλέγει ο καθένας για να βάλει είναι εντελώς προσωπικές. Εγώ διάλεξα κόκκινη πιπεριά, ντομάτα, γαλοπούλα καπνιστή, λίγη παρμεζάνα, λίγο ένταμ και λίγο πέστο. Αυτοσχεδιάστε με μοτσαρέλλα, γκοργκοντζόλα ή ροκφόρ, φέτα, προσούτο, σαλάμι ή χοιρομέρι, ελιές, κρεμμυδάκι, λιαστή ντομάτα...Γενικά, κάντε ό,τι συνδυασμό βρίσκετε πιο γαργαλιστικό!

Αλμυρό κέικ

200 γρ. αλεύρι
3 αβγά
11 γρ. baking powder
1 πρέζα αλάτι
100 γρ. ελαιόλαδο
3 κουταλάκια γιαούρτι στραγγιστό
100 γραμμάρια γάλα
3 κουταλάκια πέστο
1 μικρή πιπεριά φλωρίνης
1 μικρή ντομάτα χωρίς τα σπόρια της
4 φέτες γαλοπούλα καπνιστή
3 φέτες ένταμ
2 κουταλιές τριμμένη παρμεζάνα
πιπέρι

Προθερμάνετε το φούρνο στους 175 βαθμούς.

Ψιλοκόψτε την πιπεριά, τη ντομάτα, τη γαλοπούλα και το ένταμ.
Στο μίξερ βάλτε το αλεύρι, το baking powder, το αλάτι και τα αβγά.

 Χτυπήστε τα με το Κ μέχρι να ενσωματωθούν και αρχίστε να ρίχνετε αργά πρώτα το ελαιόλαδο και έπειτα το γιαούρτι και το γάλα. Η ζύμη που θα προκύψει πρέπει να μην είναι πηχτή, ούτε πολύ αραιή. Φανταστείτε το χυλό για τις κρέπες. Αν αγαπάτε τις θερμίδες, μπορείτε να αντικαταστήσετε το γάλα και το γιαούρτι με 200 γραμμάρια κρέμας γάλακτος.

Σταματήστε το μίξερ και ρίξτε μέσα το πέστο. Ανακατέψτε μέχρι να "απλωθεί" το πέστο στο χυλό. Προσθέστε την παρμεζάνα, τις πιπεριές, τη ντομάτα, τη γαλοπούλα, το ένταμ και το πιπέρι. Ανακατέψτε ίσα-ίσα μέχρι να ενσωματωθούν τα υλικά στο χυλό.

Πάρτε μία μακρόστενη φόρμα για κέικ και βάλτε στον πάτο αντικολλητικό χαρτί. Ρίξτε μέσα τη ζύμη, πασπαλίστε από πάνω, αν θέλετε, με παρμεζάνα και ψήστε για 45 λεπτά, μέχρι να ροδίσει όμορφα από πάνω.

 
Αφήστε το κέικ να κρυώσει λίγο και βγάλτε το από τη φόρμα. Τοποθετήστε το πάνω σε μία σχάρα και αφήστε το να κρυώσει καλά πριν το κόψετε.

Bon apetit!

Ζουμερή Τυρόπιτα από την Πόλη

Πριν μία εβδομάδα επέστρεψα από ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη. Θα μπορούσα να αφιερώσω πολλές αναρτήσεις γύρω από τη γαστρονομία των γειτόνων μας, αλλά θα περιοριστώ στο να σας αναφέρω πόσο με συνεπήραν οι προκλητικές μυρωδιές που δε χάνονται ποτέ, τα γλυκά που στολίζουν τις βιτρίνες των ζαχαροπλαστείων και η εκρηκτική ατμόσφαιρα που κυριαρχεί στην αγορά με τα μπαχαρικά. Για όλ' αυτά σκοπεύω να φτιάξω λίαν συντόμως ένα σχετικό ποστ, οπότε βάζω μία άνω τελεία εδώ.

Γενικά, αρκετό από το χρόνο των διακοπών μου εκτός νήσου Ρόδου τον αφιερώνω χαζολογώντας στα σούπερ μάρκετς προκειμένου να εντοπίσω προϊόντα που δεν έχουμε στην πατρίδα. Η μανία μου είναι τέτοια που, πριν τρία περίπου χρόνια στο Λονδίνο, αφού γυρνούσαμε με τις φίλες κατάκοπες το βράδυ στο ξενοδοχείο αφήναμε τα πράγματα και παίρναμε σβάρνα το ένα σούπερ μάρκετ μετά το άλλο μεταμεσονυκτίως, μιας και εκεί ορισμένα λειτουργούν επί 24ώρου. Παράδεισος!

Γιατί τα γράφω όλ'αυτά; Μα, γιατί ένα από τα "αποκτήματά" μου από την αγορά της Πόλης ήταν το φύλλο τους. Δυστυχώς, δεν κατάφερα να βρω φύλλο για μπακλαβά :-(  αλλά ευτυχώς, με την πολύτιμη βοήθεια της Νιλ μπόρεσα, έστω και τελευταία στιγμή, να αγοράσω "γιουφκά" -έτσι λέγεται το φύλλο για αλμυρές παρασκευές στα τουρκικά. Αυτό το φύλλο διαφέρει εντελώς από ότι έχουμε εμείς στο μυαλό μας περί φύλλου. Κατά πρώτον, το σχήμα του είναι στρογγυλό. Κατά δεύτερον, είναι πιο χοντρά σε πάχος από τα δικά μας και έχει λίγο πιο "ζυμαρίσια" υφή. Θα έλεγα ότι είναι δύο-τρεις "τόνους" πιο λεπτά από τις αραβικές πίτες ή σαν λεπτές κρέπες. Ευτυχώς εξασφάλισα 2 κιλά από αυτή τη θεσπέσια πρώτη ύλη, που σε μικρότερα πακετάκια περιμένουν υπομονετικά να μετουσιωθούν προσεχώς σε λιχουδιά.

Τούρκικο Φύλλο ή Turkishτί "Γιουφκά"

  Ως πρωτάρα στη χρήση του γιουφκά, η Νιλ και πάλι, ως απομηχανής θεά, μου προσέφερε τη συνταγή της θείας της για μία πολύ ζουμερή και νόστιμη τυρόπιτα, που απολαύσαμε οικογενειακώς ως μεσημεριανό γεύμα με συνοδεία πράσινης σαλάτας. Πάρτε μυρωδιά, λοιπόν. Και, αν ένα ταξίδι στη γείτονα χώρα αργεί ακόμα, δοκιμάστε να ανοίξετε μόνοι σας το φύλλο!

Νιλάκι, σε ευχαριστώ πολύ. Αυτή η ανάρτηση είναι για σένα...

Ζουμερή Τυρόπιτα με Πολίτικο φύλλο

2 φύλλα
1 κεσεδάκι γιαούρτι αγελάδος (όχι λάιτ)
1 κεσεδάκι γάλα
1 κεσεδάκι ελαιόλαδο (την επόμενη φορά θα βάλω μισό)
1 αβγό
1/2 κιλό φέτα πατημένη με το πιρούνι
μισό λεμόνι (αν δε σας αρέσει η οξύτητα, παραλείψτε το)
αρκετό άνηθο
πιπέρι

Στο μούλτι ανακατέψτε το γιαούρτι, το γάλα, το λάδι και το αβγό. Ρίξτε λίγο από το μείγμα στον πάτο του ταψιού που θα στρώσετε. Απλώστε από πάνω φύλλο, ώστε να καλυφτεί τελείως ο πάτος και αλείψτε το με το μείγμα χρησιμοποιώντας πινέλο. 

"Ραντίστε" από πάνω φέτα, άνηθο, μερικές σταγόνες λεμονιού και πιπέρι. Συνεχίστε τη διαδικασία μέχρι να τελειώσει το φύλλο, όμως προσέξτε να μη σας γίνει πολύ ψηλή η πίτα, γιατί όταν ψηθεί θα φουσκώσει. 

Τελειώστε με φύλλο, χωρίς να βάλετε φέτα. Με ένα μαχαίρι χαράξτε τη σε βάθος κατά τόπους. Όσο μείγμα περίσσεψε ρίξτε το από πάνω. Κουνήστε την πίτα ελαφρά βοηθώντας τη να πιεί τα υγρά. Αν έχετε χρόνο αφήστε την κανένα τεταρτάκι στην αναμονή πριν τη βάλετε στο φούρνο.

Ψήστε στους 180 για περίπου 45 λεπτά. Δείτε να πάρει ωραίο χρώμα όχι μόνο από πάνω αλλά και από κάτω. Αν ο πάτος δε ψήνεται, βάλτε το ταψί να καθήσει απευθείας στο κάτω μέρος του φούρνου.

Καλή όρεξη! (Νιλ, πώς λέγεται στα τουρκικά;;;;)